جلو بودن دندانهای پایین و بزرگ بودن فک پایین

در درصد کمی از بیماران دندان ها یا فک پایین ( و یا هر دو ) جلو هستند. به این بیماران اصطلاحاً بیماران کلاس سه گفته می شود. در سنین اوایل دبستان بسیاری از این بیماران را با درمان های تغییر رشد با کاربرد وسایلی همچون فیس ماسک می توان درمان نمود. اگر این الگوی صورتی جنبه وراثتی داشته باشد و یا شدید باشد ممکن است در سنین بالاتر بیمار نیازمند جراحی فک به همراه ارتودنسی داشته باشد.

شیوع جلو بودن فک یایین در جامعه درحدود  3 درصد جمعیت است. این مشکل همیشه به دلیل جلو بودن واقعی فک پایین نیست، بلکه کوچک بودن فک بالا نسبت به فک پایین هم می تواند نمای بزرگی زیاداز حد فک پایین را بوجود آید.

روش درمان این ناهنجاری وابسته به سن بیمار و شدت ناهنجاری است.اگرسن بیمار در محدوده قبل از بلوغ باشد و شدت ناهنجاری در حد خفیف تا متوسط ، امکان اصلاح اندازه فک با کمک دستگاههای ارتودنسی فانکشنال قابل بررسی است. اگر شدت ناهنجاری در حد متوسط تا شدید باشد و یا بیمار دوره بلوغ را گذارنده باشد نیاز به درمانهای ترکیبی ارتودنسی و جراحی فک خواهدبود.

در صورتی که بیمار در حال رشد باشد  استفاده از دستگاههای ارتودنسی متحرک یا ثابت فانکشنال بعنوان مرحله اول درمان تجویز می شود.تجویز وسیله ارتودنسی فانکشنال ثابت یا متحرک وابسته به شرایط کلی بیمار، میزان همکاری و وضعیت تکاملی دندان ها دارد که با معاینه توسط متخصص ارتودنسی مشخص می شود. این وسایل علیرغم ظاهر بسیارساده ای که دارند کمک بسیار زیادی به این بیماران می نماید و نیاز به درمان جراحی فک را از آنها دور می نماید.

استفاده از وسایل متحرک با توجه به حجمی که دارند برای بیمار چندان ساده نبوده و نیازمند تشویق و حمایت خانواده و درمان کننده خواهد بود. استفاده مناسب از این وسایل به میزان حداقل 16 ساعت در شبانه روز برای کسب نتیجه مناسب ضروری است. باموفقیت نتیجه مرحله اول درمان، درمان ارتودنسی ثابت بعنوان مرحله دوم درمان برای ردیف نمودن دندان ها و رفع مشکلات باقیمانده از مرحله اول درمان تجویز می شود.

دلایل جلوتر بودن فک پایین نسبت به فک بالا (ناهنجاري كلاس III)


آنچه از دید بیماران جلو بودن فک پایین تلقی می شود در غالب موارد دست کم تا حدی با عقب بودن فک بالا همراه است.

مهترین اتیولوژی جلو بودن فک پایین یا عقب بودن فک بالا، ارث می باشد. البته در برخی موارد به دلیل تداخل دندانها با یکدیگر حین بستن دهان جهت رسیدن به آسایش بیشتر، بیمار ناخودآگاه فک پایین خود را به سمت جلو شیفت می دهد. به این وضعیت پروگناتیسم فانکشنال مندیبل گفته می شود و درمان ميبايست هر چه زودتر شروع شود.

آیا استفاده از درمان ارتودنسی تنها برای فک پایین امکانپذیر است؟


یکی از سوالات رایج بیماران برای درمان ارتودنسی، قابلیت انجام این روش برای تنها یک فک می باشد. به طوری که برخی از بیماران تنها از شکل و ساختار یک فک خود ناراضی هستند و تمایلی برای ارتودنسی هر دو فک ندارند. بلکه میخواهند تنها فک پایین آنها ارتودنسی شود. متخصصان ارتودنسی پاسخ این سوال را داده اند و بر این نظر هستند که براکت هایی که برای فک بالا و فک پایین استفاده می شوند، به یکدیگر متصل نیستند و هیچ ارتباطی میان آنها وجود ندارد. بنابراین طبیعی است که برای برخی از بیماران، براکت ها تنها بر روی یک فک استفاده شود.

  • جلو بودن فک پایین

اگر فک پایین جلوتر از فک بالا باشد، در زمان بسته شدن دهان، لب پایین جلوتر از لب بالا قرار می گیرد. در این صورت دندان ها در فک پایین هم به سمت خارج از دهان هدایت می شوند. کج و کوله شدن دندانهای فک پایین، در نتیجه یکسان نبودن دو فک بالا و پایین در یک راستا، رخ می دهد. بنابراین اولین کاری که باید انجام شود، ابتدا بیمار باید به جراح فک و صورت مراجعه کند و پس از اینکه هر دو فک بر روی یکدیگر قرار گرفتند، ارتودنسی انجام می شود تا دندانهای کج هم مرتب شوند. اگر بیماری تمایلی برای جراحی فک خود نداشته باشد، باز هم می تواند برای ارتودنسی فک پایین اقدام کند.

  • وجود فاصله بین دندانهای فک پایین

اگر فک پایین بیش از حد بزرگ باشد، دندانها با فاصله‎ی زیاد از هم رشد می کنند که چهره زشت می کند و در عین حال موجب از بین رفتن لثه هم می شود. برای درمان این عارضه، دندانپزشکان توصیه می کنند تا براکت های ارتودنسی بر روی دندانهای فک پایین قرار بگیرد. این در حالی است که در بسیاری از موارد، دندانهای فک بالا به طور مرتب و با فاصله مناسب در کنار هم هستند. در این صورت هیچ نیازی به ارتودنسی فک بالا نیست.

  • مشکل کراس بایت در فک پایین

اگر دندانهای فک پایین به مشکل کراس بایت دچار هستند، بازهم تنها راه درمان ارتودنسی است. کراس بایت به معنای چرخش دندانهاست. گاهی ممکن است این عارضه تنها در فک پایین مشاهده شود و دندانهای فک بالا مرتب باشند که در این صورت به ارتودنسی تنها برای فک پایین انجام می شود.

با استفاده از وضعیت اولیه فك پایین، اثرات سیستم دندانی غیر هماهنگ از بین برده می‏شود به طوری كه یك نتیجه بالینی پایدار به وجود می‏ آید. چون اختلالات سیستم دندانی باعث تغییرات در مفصل گیجگاهی فكی و سیستم عضلانی می‏گردد، بنابراین معالجات ارتودنسی می‏تواند كنترل دقیقی بر حركات فك پایین به وجود آورد.

اثر درمان‌های ارتودنسی بر عضلات بدین ترتیب است:

۱ـ اثرات نامطلوب عضلات را بر دندان‌ها و اسكلت فكی صورتی از بین می‏برد.

۲ـ موجب به وجود آمدن یك سیستم دندانی ایده ‏آل می‏گردد.

تغییرات عضلانی كه همراه معالجات ارتودنسی ایجاد می‏شود عبارتند از:

۱ـ اصلاح وضعیت لب‌ها.

۲ـ اصلاح وضعیت زبان.

۳ـ اصلاح موقعیت فك پایین.

۴ـ ضربات جویدن.

۵ـ اصلاح در وضعیت تنفس

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *