مراحل و تجهیزات لازم برای انجام روش های ارتودنسی

ارتودنسی علم تصحیح روابط نامناسب فک و دندان و جفت و ردیف کردن دندان های نامنظم است. درنهایت، با انجام ارتودنسی دندان مشکلات مربوط به نظم، ترتیب و قرارگیری دندان ها در فک برطرف شده و فرد می تواند با کیفیت بهتری غذا بخورد و از زیبایی بیشتری هنگام صحبت کردن و لبخند زدن برخوردار باشد.

سن مناسب


زمانی که ساختمان های صورت در حال رشد هستند، ارتودنسی راحت تر و ساده تر انجام می شود و در زمان کمتری موفقیت بالاتری خواهد داشت.

سن مناسب در دخترها قبل از ۱۳ سالگی و در پسرها قبل از ۱۵ سالگی است. اگر این زمان سپری شود تصحیح روابط به زمان و انرژی بیشتری نیاز دارد. البته در سنین بالا تر، بیشترین هدف درمان، مرتب کردن دندان ها و در سنین پایین تر بیشترین هدف درمان، رفع اختلالات فکی و تغییر چهره است.

سن بیمار از این نظر اهمیت دارد که به ما نشان می دهد چه امکاناتی برای درمان در اختیار داریم. آیا زمانی برای پیش درمانی در اختیارمان است یا خیر؟ یا اصلا چنین درمان هایی ضروری است؟ آیا از فاکتور رشد می توان کمک گرفت یا خیر؟ تمام جواب ها به سن بیمار ختم می شود؛ به همین دلیل بیماران را از نظر سنی دسته بندی می کنیم. البته فراموش نکنید که تا زمانی که دندان در دهان است می توان این درمان را انجام داد و به قول معروف هیچ وقت دیر نیست.

مراحل انجام ارتودنسی


هر کدام از مراحل ارتودنسی دندان شامل چند اقدام دندانپزشک می‌باشد که به طور کامل در این مقاله به شرح آن می پردازیم.

بطور معمول متخصص ارتودنسی شما اولین جلسه را به معاینه و بررسی مشکلات دندان های شما اختصاص می دهد .

پس از ویزیت متخصص ارتودنسی می تواند تشخیص و تعیین عملکرد به روی دندان های شما را با شما درمیان بگذارد  .البته رادیو گرافی از تک تک دندان های شما سبب می شود تا بتوان  هر گونه مشکل را از  دندان ها قبل از قرار دادن براکت های ارتودنسی بر طرف کرد .

حالا متخصص ارتودنسی شما می تواند نظر قطعی و برنامه درمانی شما را به اطلاعتان برساند .متخصص ارتودنسی شما ابتدا از سلامت لثه های شما اطمینان حاصل می کند سپس به سراغ پر کردن پوسیدگی ها و جرم گیری دندان ها می رود  .

پس از رفع همه مشکلات در صورتی که نیاز به درمان متحرک وجود داشته باشد این بار نوبت به قالب گیری از  فک بالا ، پایین و دندان های شما می رسد .

مرحله اول: رادیوگرافی و قالب‌گیری

  • معمولاً عکس رادیوگرافی پانورامیک دهان (عکس همه دندان‌ها) و عکس هر یک از دندان‌ها به صورت جداگانه لازم است.
  • ممکن است از صورت، دندان‌ها و دهان فرد هم عکس گرفته شود، این عکس‌ها قسمتی از پرونده دائمی بیمار خواهد بود.
  • متخصص ارتودنسی دندان قالب‌هایی را از دندان‌های فک بالا و سپس فک پایین تهیه می‌کند. هنگام قالب گرفتن حس می‌کنید که دهانتان با ماده بتونه مانند پر شده است، این مرحله فقط 30 ثانیه زمان می برد. عمل قالب‌گیری بسیار راحت و سریع است، اگر به سادگی دچار حالت تهوع می‌شوید، سعی کنید آرامش خود را حفظ کنید و از راه بینی نفس بکشید.

مرحله دوم: اقدامات اولیه

  • دندانپزشک پس از بررسی تصاویر رادیوگرافی و قالب‌ها، برنامه درمانی مناسب فرد را طرح ریزی می‌کند.
  • چنانچه فضای بین دندان‌های خاصی خیلی کم باشد، ممکن است نیاز به استفاده از جداکننده‌های فلزی یا پلاستیکی ما بین دندان‌هایتان، قبل از ادامه مراحل دیگر ارتودنسی، داشته باشد.
  • ممکن است نیاز باشد تعدادی از دندان‌هایتان را بکشید. در برخی موارد در طول روند درمان و نه در آغاز آن، این امر لزوما باید انجام شود.
  • دندان‌های بیمار باید کاملاً تمیز شوند.
  • اگر دندان‌های حساسی دارید، حداقل به مدت دو هفته از خمی مکیدن انگشت دندان ضدحساسیت استفاده کنید تا حساسیت دندان ها قبل از شروع ارتودنسی دندان برطرف شود.
  • هر گونه مشکل دندان ها باید قبل از قرار دادن بریس درمان گردد؛ حفره‌های پوسیدگی پر شود و تمامی مشکلات ارتودنسی رفع شود.
  • در صورت نیاز به جراحی فک و مرتب کردن دندان، این عمل باید قبل از گذاشتن بریس انجام شود؛ هر چند بعضی اوقات جراحی فک بعد از ارتودنسی دندان انجام می شود. زمان جراحی با توجه به وضعیت و شرایط هر بیمار متفاوت است.

مرحله سوم: قرار دادن بریس

  • متخصص ارتودنسی یا دستیار دندانپزشک، دندان‌ها را خشک می‌کند و آن‌ها را با اسید سفید کننده‌ مخصوصی، جهت اتصال با سیمان نگهدارند براکت ها آماده می کند. سعی کنید این اسید را روی زبانتان نگه ندارید.
  • براکت‌ها روی دندان‌ها قرار داده می‌شوند و خیلی سریع، نور پلاسما با شدت بالا روی سطح براکت تابانده می‌شود تا اتصال صورت گیرد(ارتودنسی سریع).
  • سیم قوسی از بین تمام براکت‌ها به نحوی می‌گذرد که به گونه ها فشار وارد نکند. اگر احساس کردید که سیم ارتودنسی دندان درون گونه‌تان فرو می‌رود به دندانپزشک بگویید تا سیم را کوتاه کند.
  • کش‌های کوچکی (قطعه‌های مسدود کننده حلقه‌های دایره‌ای شکل) روی براکت‌ها قرار می گیرد تا آن‌ها را روی سیم نگه دارد و حس فشار ایجاد کند. قابل ذکر است در صورت استفاده از ارتونسی دیمون نیازی به استفاده از کش نیست.

مرحله چهارم: تنظیمارتودنسی دندان در هر ماه یکبار

  • بریس را باید هر 4 تا 6 هفته یکبار مجددا تنظیم کرد. در این مراجعه‌ها که زمان کمی طول می کشد، پزشک کش‌های قبلی (قطعه‌های مسدود کننده) و گاهی سیم را نیز درمی‌آورد. ممکن است این کار کمی دردناک باشد که دلیل آن بیش از هر چیز وارد شدن فشار روی دندان‌ها است.
  • پس از تنظیم، دندان‌ها تا چند ساعت یا چند روز درد خواهد کرد. در طول این مدت ارتودنسی، غذای نرم میل کنید. تا زمان مراجعه بعدی، درد دندان‌ها کاملاً از بین رفته است.

مرحله پنجم: درآوردن بریس

  • درآوردن بریس راحت و سریع انجام می‌شود. دندانپزشک هنگامی که زمان درآوردن بریس فرا برسد، قوس پشت بریس‌ها را با سیم‌چین مخصوص می‌برد و به این ترتیب پیوند متصل کننده بین براکت و دندان از بین می‌رود. این حرکت علیرغم صدای بلندش، دردی را به وجود نمی‌آورد.
  • همه ی براکت‌ها از روی دندان‌ها جدا می‌شوند و لایه‌ای از پلاستیک پیوندی را روی دندان به جا می‌گذارند. سپس دندانپزشک با استفاده از یک وسیله دستی با سرعت بالا پلاستیک را از روی دندان‌ها تمیز کرده و تمام محل‌های برداشتن پلاستیک را با مینا پوشش می‌دهد و در نهایت پولیش می‌کند.

مرحله ششم: قرار دادن پلاک

ماه‌ها یا سال‌ها وقت و هزینه هنگفتی را صرف کرده‌اید، رنج و دردسرها را تحمل کرده اید تا دندان‌هایی صاف و مرتب داشته باشید و به تازگی از تحمل آن در دهان راحت شده‌اید. اما در واقع این پایان کار نیست چون باید پلاک بگذارید تا دندان‌ها در موقعیت جدیدشان باقی بمانند.

استفاده از پلاک طبق تجویز متخصص ارتودنسی، به ویژه ظرف یک سال نخست پس از جداکردن بریس، اهمیت زیای دارد، زیرا تقریبا 9 ماه طول می‌کشد تا رباط‌های اطراف دندان موقعیت جدیدشان را حفظ کنند. اگر از پلاک به طور منظم استفاده نکنید، دندان‌هایتان دوباره جابه‌جا خواهد شد. بسیاری از افراد پس از گذشت یک سال تنها شب‌ها، آن هم چند شب در هفته، از پلاک استفاده می‌کنند تا مطمئن شوند که داشتن لبخند زیبا را از دست نخواهند داد

هر کدام از این روش های درمانی در موارد خاص خود و بسته به تشخیص دندانپزشک کاربرد دارد. روش متحرک بیشتر برای بیماران کم سن استفاده می شود. اما در سنین بالاتر به دلیل اینکه ساختمان های استخوانی فک ها تثبیت نسبی دارد، عملا روش ارتودنسی متحرک تاثیر زیادی نخواهد داشت و باید از ارتودنسی ثابت استفاده شود. اگر در سنین بالا تصمیم بهارتودنسی گرفته شود ممکن است علاوه بر ارتودنسی ثابت، جراحی فک نیز بسته به تشخیص متخصص جراحی فک و صورت نیاز داشته باشد، در صورتیکه در سنین پایین تر این کار می تواند به راحتی با ارتودنسی متحرک و حتی با هزینه کمتر  و راحت تر انجام پذیرد.

مراقبت های دندانپزشکی


هنگام فعالیت های شدید و ورزش های سنگین که با ضربه سر و صورت ممکن است همراه باشد یا هنگام شنا مراقب سیم های ارتودنسی ثابت خود باشید. در صورت داشتن پلاک های متحرک آن را قبل از این نوع فعالیت ها از دهان خارج کنید.

با مشاهده هر نوع زخم و ممانعت در غذا خوردن و صحبت کردن توسط وسایل اردتونسی هرگز آن را دستکاری نکنید و جهت رفع مشکل به دندانپزشک مراجعه کنید.

در ارتودنسی متحرک، پلاک های ارتودنسی فقط در هنگام خوردن غذا و آشامیدن باید از دهان خارج شود و پس از صرف غذا و تمیز کردن دندان ها، پلاک های ارتودنسی را باید دوباره در دهان گذاشت. همچنین از خوردن آدامس، شکلات کش دار، گز و ته دیگ پرهیز کنید.

از گاز زدن میوه، بلال، ساندویچ، پیتزا توسط دندان های جلو و پایین خودداری کنید.
برای خوردن میوه های هسته دار، ابتدا هسته را از میوه جدا کنید و بعد آنها را با دندان های عقب بجوید.

از قرار دادن مداد، خودکار و اجسام این چنینی در داخل دهان خودداری کنید.
تمیز کردن براکت ها و سیم های ثابت ارتودنسی به علت غیرمتحرک بودن، برای جلوگیری از گیر کردن غذا و پوسیدگی دندان ها باید توسط مسواک های مخصوص انجام گیرد تا از بوگرفتن و تغییر رنگ آن جلوگیری شود.

مسواک در فک بالا از بالای لثه به طرف پایین و در فک پایین به طرف بالا کشیده شود. سطوح جونده و پشت دندان ها فراموش نشود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *