کشیدن دندان در ارتودنسی

کشیدن یا نکشیدن دندان در ارتودنسی


گاهی اوقات بیمارانی به متخصصان ارتودنسی مراجعه می کنند که مطالبی در مورد ارتودنسی و روشها و دستگاههای درمان مطالعه نموده اند. یکی از نگرانی های این بیماران کشیدن دندان در ارتودنسی است. بحث کشیدن یا نکشیدن دندان برای اهداف ارتودنسی بحث امروزمتخصصان و بیماران ارتودنسی نیست. این مسئله در 100 سال گذشته مورد بحث بوده بطوری که درآغاز ابداع دستگاههای ارتودنسی مشابه دستگاههای امروزی هیچ دندانی کشیده نمی شد.

نتیجه درمانهای این دوره برگشتن ناهنجاری تعداد زیادی از بیماران بود. با بررسی درمانهای این افراد و درمان مجدد آنها همراه با کشیدن دندان مشخص شد که عامل بسیاری از درمانهای ناموفق کمبود فضا و عدم هماهنگی اندازه دندانها با اندازه استخوان در برگیرنده دندانها است. با مشخص شدن نتایج فوق در اواسط قرن قبل ، متخصصان ارتودنسی گرایش زیادتری برای کشیدن دندان در طی درمان ارتودنسی پیدا کردند . با بررسی مجدد نتایج درمانی این گروه از بیماران و جمع بندی تحقیقات دیدگاه متعادل تری در ارتباط با کشیدن و نکشیدن دندان ایجاد شد.

در ارتودنسي پيشرفته امروزي چندين عامل باعث شده است تا متخصصان ارتودنسي تا حد امكان از كشيدن دندان دوري كنند. يكي از عواملي كه امروزه در ارزيابي زيبايي افراد، مورد توجه متخصصان ارتودنسي است ميزان ديده شدن دندان ها و لثه ها هنگام صحبت كردن و خنديدن است به طوري كه ديده شدن مناسب دندان ها و حاشيه لثه علاوه بر زيبايي باعث جوان تر نشان دادن فرد مي شود.

کشیدن دندان به دلایل ارتودنسی


ارتودنسی به تنهایی نمیتواند ردیف نبودن (misalignment ) یا بهم ریختگی (crowding ) زیاد دندانها را اصلاح نماید. کشیدن دندان، آشکار سازی دندان نهفته، پیوند نواحی معیوب لثه یا تغییر موقعیت فک یا بخشی از فک برای موفقیت ارتودنسی ممکن است لازم باشد. دندانپزشک مشخص میکند کدام دندان یا ناحیه از استخوان فک نیاز به درمان اصلاحی دارد.

دندانها به علت کمبود فضا در فک ممکن است دچار بهم ریختگی یا حتی نهفتگی شوند. گاهی اوقات یک یا چند دندان دائمی خارج میشوند تا فضا را برای ردیف شدن مناسب دندانهای دیگر فراهم آوردند. دندان شیری ممکن است زمانی که لازم است بیفتد، شل نشده و نیفتد بنابراین باید آن را کشید تا فضای مناسب برای بیرون آمدن دندان دائمی فراهم شود.

دندان عقل ممکن است در درمان ارتودنسی اختلال ایجاد نماید و در بهم ریختگی دندانها پس از تکمیل درمان، نقش داشته باشد بنابراین بهتر است دندان عقل نیز پیش یا بلافاصله پس از درمان ارتودنسی یا کشیده شود.  اگر کشیدن دندان عقل مدت زیادی طول بکشد ممکن است بهم ریختگی و برگشت دندان به حالت قبل (ریلاپس) و حتی نیاز به درمان دوباره ارتودنسی اتفاق بیفتد.

توجه کنید که روش درمانی هر فرد با فرد دیگر متفاوت است.همه پیشرفت های ذکر شده ممکن است در برخی از بیماران قابل استفاده نباشد. در این موارد لازم است بیمار نگرانی های خود را با متخصص ارتودنسی در میان گذاشته و در صورت نیاز با سایر همکاران مشاوره داشته باشد .هیچ شکی وجود ندارد که در یک طرح درمان خوب توسط (متخصص ارتودنسی ) با کشیدن یا نکشیدن دندان علاوه بر رابطه دندانی ،نمای صورتی بیمار نیز بهتر میشود.

هدف نهایی درمان ایجاد بیشترین زیبایی با بهترین رابطه دندانی با بهترین ثبات همراه با سلامت بافتهای دهان و دندان است.

عوارض درمان ارتودنسی


نیازهای درمانی در افراد بطورکلی به دو گروه درمان های انتخابی و درمان های ضروری تقسیم می شوند .درمان های ضروری درمان هایی هستند که در صورت بی توجهی باعث درد ،ناراحتی و به خطر افتادن سلامت کلی فرد می شوند.

در طرف مقابل درمان هایی هستند که انتخابی بوده و فرد به دلیل اولویت خاص از نقطه نظر کارایی بهتر ، زیبایی یا پیشگیری از بروز بیماری های دیگر انجام می دهد. درمان ارتودنسی یکی از این درمان ها است که عمدتا برای زیبایی بیشتر ،افزایش کارایی سیستم دندانی و یا راحتی بیشتر در مراقبت های دندانی و جلوگیری از پوسیدگی و ناراحتی لثه انجام می شود.

در کنار این فواید ممکن است نگرانی هایی در ارتباط با عوارض یا محدودیت های درمان ارتودنسی وجود داشته باشد. آگاهی از این عوارض یا محدودیت ها و روش های جایگزین در هنگام شروع درمان ارتودنسی ضروری بوده و فرد درمان کننده موظف است هم از جنبه اخلاقی و هم از جنبه حقوقی آنرا به اطلاع بیمار برساند.

خطای درمان کننده

مهمترین عامل ایجادکننده عوارض نامطلوب درمان ارتودنسی به مهارت فرد درمان کننده ارتباط دارد.اگر فرد درمان کننده در این حیطه تخصص نداشته باشد امکان بروز خطا در مرحله تشخیص،طرح درمان،انجام درمان ونگهداری نتایج درمان وجود دارد. متاسفانه این خطاها شایعترین و غیر قابل جبران ترین مشکلاتی هستند که دردرمان های ارتودنسی درجامعه دیده می شوند .

این خطا ها عمدتا مربوط به عدم توانایی در برآورده کردن انتظارات بیمار، کشیدن نادرست دندان،بهم زدن نیمرخ بیمار ،تبدیل نمودن بیمار ی که با ارتودنسی قادر به بهبود وضعیت بوده به بیماری که نیاز به جراحی فک دارد،پوسیدگی دندان و بیماری های لثه وکوتاه شدن ریشه دندان ها به دلیل اعمال نیروی نامناسب است.

افرادی که دارای تخصص ارتودنسی هستند علاوه بر قید کلمه متخصص ارتودنسی در تابلو در مهر نظام پزشکی خود نیز کلمه متخصص ارتودنسی را دارند.بررسی کامل تر تخصص وتجربه فرد با بررسی مدارک تخصصی فرد در سایت نظام پزشکی امکان پذیراست.

آیا می‌توان دندان نیش را کشید و درمان ارتودنسی انجام نداد؟


دندان نیش علاوه برتامین زیبایی دندانی به زیبایی فرم صورت هم کمک می‌کند. حمایتی که این دندان از استخوان موجود در گوشه دهان می‌کند تاثیر بسیار زیادی در پر جلوه دادن صورت دارد. در افرادی که دندان نیش خود را به هر دلیلی از دست داده‌اند فرورفتگی مشخصی در گوشه‌های دهان اتفاق می‌افتد که نتیجه آن فرو رفتن ناحیه لب‌ها، مسن‌تر شدن صورت فرد و عدم هماهنگی دهان با اندازه بینی و چانه خواهد بود.

اهمیت این دندان خیلی زیاد‌تر ازآن چیزی است که فقط به زیبایی ربط داد. این دندان در ایجاد رابطه صحیح دندانی و حمایت از سایر دندان‌ها هم نقش عمده‌ای دارد. با وجود ریشه‌های بلند دندان نیش است که بسیاری از نیروهای مخرب فقط توسط این دندان جذب و خنثی می‌شود.

بنابراین در درمان‌های ارتودنسی تقریبا هیچ تمایلی برای کشیدن این دندان‌ها وجود ندارد. حتی اگر موقعیت این دندان بصورت دندان نهفته باشد و شانسی برای بیرون آوردن آن و قرار دادن آن در ناحیه صحیح باشد این تلاش انجام می‌شود. بهتر است توصیه کنم که والدین به این موضوع توجه داشته و با درخواست خود یا با پیشنهاد دندانپزشک نسبت به خارج کردن این دندان‌ها اقدام ننموده و در این موارد حتما نظر متخصص ارتودنسی را جویا شوند. جبران مشکلات مرتبط با خارج کردن دندان‌های نیش در اغلب موارد امکان پذیر نیست.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *