ارتودنسی سریع چیست:مزایا و معایب

ارتودنسی سریع چیست؟


وقتی پای ارتودنسی دندان ها به میان می آید، خیلی ها از زمان طولانی آن برای رسیدن به لبخند زیبا نگرانند و به همین دلیل در تبلیغات، ارتودنسی سریع خیلی ها را گول می زند.

ارتودنسی سریع یک مبحث نسبتا جدید و پرطرفداری است که در آن تمام اقدامات درمانی، همانند سیستم های درمانی گذشته- ولی در مدت زمان کمتر- انجام می شود. نتیجه چنین درمان هایی کاهش چندماهه طول دوره درمان ارتودنسی است. روش های متعددی برای کاهش دوره درمان ارتودنسی پیشنهاد شده که هر کدام طرفداران ومخالفینی دارد.

از انجام ارتودنسی با دستگا ههای پیشرفته تر و طراحی حرکت دندان با کامپیوترگرفته تا انجام برش های جراحی کوچک در بین دندان ها و از لیزر گرفته تا امواج اولتراسونیک همگی در تحقیقات تسریع درمان ارتودنسی مطرح شده اند. تحقیقات علمی متعددی برای بررسی روش های درمانی پیشنهاد شده است که نتایج متفاوت آنها امکان جمع بندی و توصیه کلینیکی را بسیار مشکل نموده است. در این مرحله، متخصص ارتودنسی بر اساس تجربیات شخصی ممکن است هر کدام از روش های تسریع درمان را توصیه یا رد نماید  .

معمولا سرعت مناسب برای ارتودنسی دندان های شلوغ و نامنظم چه قدر است؟

به طور کلی سرعت حرکت دندان ها از یک ناحیه نامطلوب به یک ناحیه بهتر و زیباتر در هر ماه ماکزیمم در حدود یک میلی متر است که این بستگی به خیلی از فاکتورهای دیگر مانند سن بیمار (با توجه به اینکه امروزه درمان های ارتودنسی را در هر سنی می توان انجام داد) دارد ولی طول درمان در بیماران کم سن مسلما کمتر از افراد مسن تر است و حتی جنس بیمار مهم است. در خانم ها طول درمان به طور نسبی کمتر از آقایان است و به سایر فاکتورها بستگی دارد ولی به طور کلی یک سرعت مناسب و ایده آل و غیرمخرب برای حرکت یک دندان و یا گروهی از دندان ها ماکزیمم یک میلی متر در ماه از یک ناحیه به ناحیه دیگر است.

آیا بریس سریع برای شما مناسب است؟


اگر هدف شما اصلاح لبخند است، ارتودنسی سریع گزینه ی خوبی برای شما است. البته شرط استفاده از  ارتودنسی سریع، این است که فک و دندان ها به طور کامل رشد کرده باشند و نیاز به اصلاحات عمده نداشته باشند. در صورتی که دچار مسائل عمده ای در دهان خود باشید، مانند فک کاملا منحرف که در هنگام جویدن دندان ها روی هم قرار نمی گیرند، ارتودنسی سریع به اندازه ی ارتودنسی سنتی جوابگو نیست.

عوارض


سرعت حرکت دندان‌ها به سختی استخوان بیمار، سن و جنس، میزان تحلیل و تشکیل استخوان، نوع و شیوه درمانی بستگی دارد؛ مثلا ممکن است در یک نفر طول مدت درمان 1‌سال و در شخصی دیگر که همان مشکل را داراست، به 5/1 تا 2 سالa افزایش یابد. به طور کلی در ارتودنسی سریع، تمام عوارض حین و بعد از جراحی مانند از دست دادن عملکرد صحیح درد، التهاب، صدمه به ریشه دندان و از طرفی ثبات دندان ها بعد از درمان، هنوز به طور دقیق مورد بررسی قرار نگرفته است.

ارتودنسی سریع چگونه انجام میشود؟


در این نوشتار به استفاده از برش‌های جراحی کوچک در بین دندان‌ها برای کاهش دوره درمان ارتودنسی می‌پردازیم.

در روش برش بین دندانی، در ابتدای درمان ارتودنسی و در فاصله تقریبی یک هفته پس از شروع درمان ارتودنسی پس از بی‌حس کردن ناحیه، برش‌هایی در بین دندان‌ها ایجاد می‌شود. در این برش‌ها هیچ بافتی از دهان خارج نمی‌شود و تنها برش‌هایی برای افزایش میزان خونرسانی در بین دندان‌ها ایجاد می‌شود. این برش‌ها با وجود ظاهر پیچیده، درد و ناراحتی معادل یک ترمیم دندان را به همراه دارد و اقدامات نگران‌کننده‌ای نیستند.

بعد از این اقدام درمانی بیمار ممکن است درجاتی از احساس خارش در نواحی انجام شده را داشته باشد. با توجه به تحقیقات انجام شده، اجماع نظری در بین متخصصان ارتودنسی در ارتباط با تاثیر مستقیم این روش در کاهش دوره درمان ارتودنسی وجود ندارد. از آنجایی که انجام این برش‌ها هیچگونه اثر یا عارضه جانبی برای بیمار در پی ندارد امتحان این روش در بیماران علاقه‌مند به تسریع درمان ارتودنسی محدودیتی ندارد.

اگر تمایلی برای استفاده از این روش یا دیگر روش‌های تسریع درمان ارتودنسی وجود نداشته باشد رعایت نکات زیر در درمان‌های معمول ارتودنسی می‌تواند به کوتاه‌تر شدن درمان ارتودنسی کمک نماید:

  • مهم‌ترین مساله مراجعات منظم براساس دستور متخصص ارتودنسی است.
  • مراقبت‌های دندانی کافی در درمان ارتودنسی از بروز سایر مشکلات مثل پوسیدگی دندان‌ها جلوگیری می‌کند بنابراین با حفظ بهداشت از پیچیده‌تر شدن درمان پیشگیری کنید.
  • به راهنمایی‌ها و دستورات متخصص ارتودنسی به دقت توجه کرده و به آن عمل کنید.
  • استفاده از برخی از داروها مثل ایبوبروفن باعث کند شدن حرکت دندان‌ها می‌شود در این زمینه با متخصص ارتودنسی مشورت کنید.

استفاده از روکش دندان نیز یکی از راههای انجام ارتودنسی سریع است. روکش دندان یک روکش مصنوعی است که روی دندان‌های پوسیده، شکسته یا آسیب‌دیده نصب می‌شود؛ مانند ونیرها، روکش‌های دندان نیز غالباً از پرسیلین ساخته شده و همان مزایا را دارند.ارتودنسی با روکش های زیبایی برای اصلاح مشکلات زیبایی و بهداشتی دهان و دندان مورد استفاده قرار می‌گیرند.

منابع:
کلینیک دندانپزشکی پردیس
دکتر نریمانی
پرشین پرشیا
دکتر همایونی
سلام دکتر

ارتودنسی قبل از انجام ایمپلنت (کاشت دندان) یا بعد از آن؟

کاشت ایمپلنت دندان و درمان ارتودنسی هر دو بهبود قابل توجهی در زیبایی لبخند و عملکرد جویدن ایجاد می کنند. گاهی اوقات برای دستیابی به بهترین نتیجه از هر دو درمان ایمپلنت و ارتودنسی استفاده می شود. در مواردی که بیمار می خواهد هر دو درمان را انجام دهد، مسئله زمان بندی و تقدم و تاخر درمانها اهمیت زیادی پیدا می کند.
ابتدا ارتودنتیست و جراح دهان باید وضعیت دهان بیمار را ارزیابی کرده و برنامه ریزی درمانی برای ایمپلنت و ارتودنسی انجام دهند.

ایمپلنت دندان باید قبل یا بعد از ارتودنسی انجام شود؟


در برخی موارد فرد بیمار ابتدا باید ایمپلنت انجام دهد بعد ارتودنسی چرا که فرد با استفاده از ایمپلنت وکاشت دندان، مجددا دندان های خود را بدست می اورد سپس با استفاده از ارتودنسی به ردیف کردن ومنظم کردن دندان های خود می پردازد.ایمپلنت وارتودنسی تحول عظیمی در دندانپزشکی بوجود آورد و بسیاری از مشکلات افرادی که از بی دندانی و ظاهر نامناسب فک ودندان خود رنج می بردند را حل کرد. ایمپلنت در واقع روش جدیدی برای بدست اوردن دندان های از دست رفته خود می باشد.بیشتر افراد فکر می کنند که ارتودنسی فقط برای مرتب کردن دندان ها وزیبایی می باشد درحالی که این درمان برای سلامتی دندان ها ضروری می باشد

در بسیاری موارد قبل از انجام درمان ایمپلنت باید معاینه ارتودنسی انجام شود شاید فضای موجود را توسط ارتودنسی جهت منظم کردن دندان ها به کار رود ونیازی به هزینه اضافه جهت ایمپلنت نباشد از طرفی خیلی موارد اصلاح روابط دندانی جهت موفقیت درمان ایمپلنت لازم است.

احتمال موفقیت آمیز بودن عمل ایمپلنت برای افراد سیگاری بسیار کمتر از دیگر افراد است و احتمال ناموفق بودن ایمپلنت در افراد سیگاری بالاست.از نکات مهم در هنگام ایمپلنت، انتخاب بیماری است که بسته به وضعیت سیستمیک بیمار متفاوت است.

افرادی که مبتلا به بیماری‌های کلیوی و دیابت هستند و یا از دخانیات استفاده می‌‌کنند در هنگام استفاده از ایمپلنت ریسک زیادی برای آنها وجود دارد و باعث کاهش درصد موفقیت ایمپلنت می‌شود.

سن و روابط فکی-دندانی بیمار از جمله نکات مهم در هنگام شروع ایمپلنت هستند که دندان‌پزشک باید رعایت کند و در صورت نیاز بیمار به متخصص ارتودنسی ( دکتر ارتودنسی ) ارجاع داده شود و در صورتی که فرد پوکی استخوان داشته باشد، و یا بیماران تحت درمان‌های خاص شیمی درمانی و بیمارانی که رادیوتراپی می‌شوند نمی‌توانند از ایمپلنت استفاده کنند زیرا با عدم موفقیت مواجه می‌شوند مگر آنکه مدت زمان زیادی از طول درمان آنها گذشته باشد.

قابل ذکر است در اکثر موارد درمانهای ارتودنسی باید قبل از ایمپلنت(کاشت دندان) به اتمام رسد. به دو دلیل:

  1. اولا” ایمپلنت در فک ثابت است و مانند دندان قابل جابجا شدن نیست و حتی می تواند مانع حرکت دندانهای مجاورش در ارتودنسی شود.
  2. ثانیا” درمان ارتودنسی فضای مناسب را برای ایمپلنت ایجاد میکند (بویژه در missing های دندانی) و در نتیجه ایمپلنت در فضای مناسب از لحاظ ترتیب دندانی  قرار میگیرد.

سوال: فاصله دندان های بالایم به دلیل از دست دادن دو دندان نیشم زیاد شده است. مایلم که ایمپلنت کنم اما احساس می کنم به خاطر نامرتبی و فاصله های نامیزان دندان هایم امکان ندارد. راه حل چیست؟

پاسخ: نخست با روش اورتودنسی می بایست دندان ها را مرتب کرد و فضای لازم برای دندان های از دست رفته را احیا کرد، سپس اقدام به کاشت دندان (ایمپلنت) کرد. توصیه می کنم با مراجعه به ارتودنتیست، درمان را آغاز نمایید.

ممکن است با معاینه مشخص شود که با انجام ارتودنسی، فاصله ایجاد شده قابل پوشاندن است و نیازی به ایمپلنت نباشد.

منابع:

دکتر صدرالدینی
ایمپلنت
متخصص ارتودنسی
کلینیک ایمپلنت
دکتر یاشیل

نگه دارنده و ریتینر(پلاک) بعد از ارتودنسی:متحرک و ثابت

نگهدارنده و پلاک ارتودنسی (ریتینر)، یک مرحله حساس پس از اتمام کار با براکت است که از ابزار ارتودنسی به نام نگهدارنده در دهان باید استفاده کنید. چند نوع مختلف نگهدارنده وجود دارد که فقط برای شما ساخته میشوند. ما توصیه میکنیم نوع یا انواعی را استفاده کنید که برای شرایط شما مناسب تر است. شاید برایتان این سوال پیش بیاید که اگر دندان شما اکنون مرتب و صاف شده است، پس چرا به نگهدارنده نیاز دارید؟ خیلی ساده است، برای این که اگر نگهدارنده استفاده نکنید ، دندان شما دوباره شروع به حرکت و بازگشت به جای اول خود میکند.

جای دندان در استخوان فک هنوز کاملا سفت نیست بلکه با شبکه ای از فیبرهایی به نام رباطهای پریودنتال در جای خود نگه داشته شده است. پس از حرکت، چند ماه طول میکشد تا رباطهای پریودنتال با جایگاه جدید، هماهنگ و تنظیم شوند. بنابراین اگر میخواهید لبخند جدید و زیبای خود را حفظ کنید و تمام زحمت، هزینه و انرژی که صرف آن کرده اید را به هدر ندهید، باید طبق دستور پزشک، نگهدارنده استفاده کنید.

معمولا همان روزی که براکت برداشته میشود، شما آماده نگهدارنده هستید. پس از این که دندانهایتان کاملا تمیز شد، تصویر پرتوی ایکس و یا قالب دیگری از شما گرفته میشود تا مشخص شود براکت چه تاثیری گذاشته و دندان عقل چه مقدار رشد کرده است. سپس درباره نگهدارنده با شما صحبت شده و آماده میشود.

دلایل


پس از پایان درمان ارتودنسی ثابت و برداشتن دستگاهها (براکتها)، درمان ارتودنسی به پایان نمی رسد بلکه مرحله دوم و بسیار مهم درمان که مرحله نگهداری (Retention) نام دارد آغاز می گردد. برای حفظ دندانها در موقعیت مطلوب پس از ارتودنسی، کاربرد پلاک ارتودنسی یا ریتینر (Retainer) به دلایل زیر الزامی است :

  • در دوره درمان ارتودنسی ثابت نیروهایی به بافت های لثه ای و دندان ها وارد میشود تا دندانها به موقعیت ایده آل جابجا گردند. پس از پایان درمان، این بافت ها برای سازماندهی مجدد (Reorganization) نیاز به زمان و حمایت دارند.
  • بعد از پایان درمان، دندان ها در موقعیت جدیدی قرار می گیرند که برای آنها بیگانه است و تمایل به بازگشت به حالت اولیه (Relapse) دارند.
  • در کودکان و نوجوانان، ادامه رشد فکین می تواند احتمال بی نظمی دندانها را افزایش می دهد، این مساله بیشتر در ناحیه جلویی فک پایین رخ می دهد.

انواع دستگاههای نگهدارنده


پلاک متحرک ارتودنسی

نگهدارنده های متحرک با قالبگیری از بیمار به صورت اختصاصی از مواد پلاستیکی و گاهی همراه اجزاء فلزی در لابراتوار ساخته می شوند.مراقبت از پلاک‌ های ارتودنسی از اهمیت ویژه ای برخوردار است . نگهدارنده های متحرک خود بر دو دسته هستند:

  • ریتینر هالی
  • ریتینر شفاف ( اِسیکس )

ریتینر هالی

ریتینرهای هالی از وایرهای فلزی و مواد آکریلی محکم ساخته شده و به گونه ای طراحی می گردند تا دندانهای شما را در محل نگه دارند. پلاک متحرک ارتودنسی یک وایر کمانی شکل (کمان هالی یا کمان لبی) همراه با دو لوپ U شکل برای تنظیم دارد. قوسی از جنس آکریل که روی کام (سقف دهان) را می پوشاند این وایر ها را کنار هم نگه می دارد. مزیت این نگهدارنده این است که وایرهای فلزی می توانند به منظور تنظیم نهایی و اعمال حرکات جزئی به دندانها در صورت نیاز فعال گردند. آکریل دستگاه نیز می تواند به رنگ ها و الگوهای گوناگونی بنا به خواست بیمار ارائه شود.

مدل خاصی از ریتینر هالی: با عنوان ریتینر هالی راپ راوند Wraparound hawley retainer وجود دارد که در آن یک وایر کمانی بلندتر از هالی، دندانهای عقبی یک سمت را به سمت دیگر وصل می کند. در این نگهدارنده هیچ وایری از روی سطح جونده دندانها عبور نمی کند. بنابر این به آسانی اجازه می دهد که دندانها بعد از درمان در هم جفت شوند. گاهی یک وایر در ناحیه دندانهای پرمولر (آسیای کوچک) به منظور ساپورت عمودی قرار داده می شود. بیشترین کاربرد ریتینر هالی راپ راوند، کیس هایی است که در آنها برای ارتودنسی دندان آسیای کوچک (پرمولر) کشیده شده است.

ریتینر شفاف ( اٍسیکس )

نوع دیگری از پلاک متحرک ارتودنسی، ریتینر شفاف ( اٍسیکس ) می باشد که از مواد پلاستیکی شفاف ساخته می شود. این ریتینر روی تمامی دندانها یا دندانهای نیش تا نیش می نشیند. نگهدارنده های شفاف شبیه پلاک های سیستم اینویزیلاین هستند، هر چند دومی نگهدارنده تلقی نمی شوند. ریتینرهای اِسیکس در صورت استفاده ۲۴ ساعته اجازه تماس دندانهای بالا و پایین را نمی دهند زیرا پلاستیک روی سطوح جونده دندانها را می پوشاند. برخی ارتودنتیست ها معتقدند، برای اینکه دندانهای بالا و پایین در هم چفت شوند لازم است سطوح جونده دندانها با هم در تماس باشند.

تفاوت های ریتینر هالی و ریتینر شفاف

ریتینرهای شفاف در قیاس ریتینرهای هالی مقرون به صرفه ترهستند ریتینرهای شفاف راحت تر روی دندانها می نشینند. هنگامی که نگهدارنده هالی داخل دهان است، سیمی فلزی به چشم می خورد حال آنکه ریتینرهای شفاف چندان معلوم نیستند. نگهدارنده های شفاف بیشتر مستعد شکستن زودهنگام و آسیب هستند (بالاخص در بیمارانی که دندان قروچه دارند). ریتینرهای شفاف تنها برای حفظ موقعیت دندانها مورد استفاده قرار می گیرند در حالیکه ریتینرهای هالی را می توان جهت برخی حرکات جزئی فعال نمود.

دستگاه ثابت نگهدارنده ارتودنسی ( فیکس ریتینر )

نوع ثابت نگهدارنده معمولا از یک سیم نازک تشکیل شده است که در پشت دندانهای بالا یا پایین قرار می گیرد و با چسبی مشابه چسب براکت، متصل می شود. چون در این مدل نگهدارنده ها سیم در پشت چند دندان کشیده شده است، حتما نخ دندان یا ابزارهای تمیز کننده دیگر باید برای دسترسی به فضای بین دندانی استفاده شوند، به همان صورت که هنگامی که براکت در دهان وجود داشت، از نخ دندان برای تمیز کردن سطوح مختلف دهان استفاده می شد. اگر چه تمیز کردن این ابزار ثابت ارتودنسی کمی دشوارتر از ابزارهای متحرک است و کمی بیشتر زمان می برد اما بهترین نتیجه را حاصل می کند چون سیم به دندانها متصل شده و بیست و چهار ساعته آنها را در بهترین حالت نگه می دارد. لازم به ذکر است که هزینه نصب پلاک ارتودنسی ثابت جدای از هزینه ارتودنسی توسط بیمار پرداخت می گردد.

در دید نبودن و جلوگیری از برگشت ارتودنسی دندان‎‌ها از مزایای نوع ثابت پلاک ارتودنسی است. هرچند احتمال شکستن و گم شدن نگهدارنده ثابت کم است با این حال در صورت خوردن غذاهای سفت با دندانهای جلو، جدا شدن سیم از بعضی نواحی دندانی دور از انتظار نیست . در برخی از بیماران از جمله بیمارانی که قبل از درمان فاصله بین دندانی زیاد داشته اند ، نبودن سیم و یا شکستن اتصالات آن حتی در عرض چند ساعت می تواند دندانها را از موقعیت مطلوب به سمت موقعیت قبل از درمان جابجا کند. بهداشت خوب و مسواک زدن مرتب محل نگهدارنده ثابت ( پشت دندانهای جلو)  بسیار مهم است زیرا در صورت عدم رعایت بهداشت با تورم  لثه ها و تجمع جرم وپلاک مواجه می شویم .به طور کلی استفاده از ریتینر ثابت ارجح است زیرا موقعیت دندانها را به طور دقیق تر کنترل می کند و از لحاظ اقتصادی نیز مقرون به صرفه تر است هر چند در این خصوص بین متخصصین ارتودنسی اختلاف نظر وجود دارد. طول مدت استفاده از این پلاک ارتودنسی بر اساس مشکل بیمار و توسط متخصص ارتودنسی درمانگر مشخص می گردد و در برخ از انواع بی نظمی ها ممکن است توصیه بر استفاده همیشگی از این نوع نگهدارنده ها باشد. دو نوع شایع از این نگهدارنده عبارت اند از:

  • نگهدارنده موسوم به FRC که از جنس الیاف فیبری مخصوص به رنگ سفید است . این نگهدارنده از لحاظ زیبایی ظاهری ارجح است.
  • نگهدارنده ثابت از جنس سیم فلزی که نسبت به پارگی مقاوم تر بوده و از لحظ بهداشتی نیز ارجح می باشد.

منابع:

کلینیک دندانپزشکی
دکتر سبزواری
دکتر فرزانه
دکتر شیروانی
متخصص ارتودنسی

بیماری های لثه(التهاب، خونریزی لثه و پریودنتیت): درمان و جراحی لثه

بیماری پریودنتال (عفونت بافت لثه و استخوان های اطراف دندان ها)، بیماری است که سلامت دهان و دندان را تهدید می کند و خودبه خود درمان نمی شود، بلکه به درمان حرفه ای نیاز دارد.

بیماری لثه، عفونتی است که علت اصلی از دست دادن دندان ها در بزرگسالان به شمار می آید. به دلیل این که بیماری لثه معمولا بدون درد است و به آرامی پیشرفت می کند، ممکن است بیمار از وجود این عفونت در لثه های خود باخبر نشود. بیماری لثه در اثر پلاک دندانی (لایه ای چسبناک از باکتری ها بر روی دندان) ایجاد می شود. این لایه از باکتری ها، تولید سم می کند و می تواند در نهایت به لثه ها و استخوان های اطراف دندان ها آسیب وارد کند.

علایم بیماری لثه


هر کدام از علائم زیر ممکن است نشان دهنده ی وجود بیماری لثه باشد، و باید به دندانپزشک متخصص در این زمینه، مراجعه کرد. چنانچه لثه ها:

  • حین مسواک زدن خونریزی می کنند.
  • قرمز، متورم و یا حساس شده اند.
  • از دندان به سمت عقب کشیده شده اند.

یا چنانچه به یکی از عوارض زیر دچار هستید:

  • تنفس بدبو که با هیچ روشی برطرف نمی شود.
  • وجود چرک بین دندان و لثه ها
  • شل شدن دندان ها
  • تغییر در نحوه ی قرار گیری دندان ها بر روی یکدیگر هنگام گاز گرفتن.
  • تغییر در نحوه ی قرارگیری دندان مصنوعی

به خاطر داشته باشید که مراحل ابتدایی بیماری لثه معمولا با درد همراه نیست.

عوامل زمینه ساز بیماری لثه


برخی فاکتورها، احتمال بیماری لثه و همچنین شدت بیماری و سرعت رخداد آن را افزایش میدهند. از جمله عوامل زمینه ساز التهاب و عفونت لثه به صورت زیر است:

سن: تحقیقات نشان میدهند افراد سالمند بیشترین میزان ابتلا به بیماری لثه را به خود اختصاص میدهند. داده های به دست آمده از مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریها نشان میدهد بیش از 70% افراد بالای 65 سال در امریکا پریودنتیت (عفونت پیشرفته لثه) دارند.

سیگار و سایر محصولات تنباکو: مصرف تنباکو زمینه ساز بسیاری از بیماریهای جدی مانند سرطان، بیماری ریه و بیماری قلبی و شمار زیادی از مشکلات پزشکی دیگر است. همچنین افرادی که تنباکو مصرف میکنند، بیشتر به بیماری لثه مبتلا میشوند. تحقیقات نشان میدهند تنباکو میتواند یکی از مهمترین عوامل زمینه ساز ایجاد و پیشرفت بیماری لثه باشد.

ژنتیک: تحقیقات نشان میدهند برخی افراد ممکن است از نظر ژنتیکی مستعد بیماری لثه باشند. علیرغم رعایت بهداشت این افراد بیشتر از دیگران در معرض بیماری لثه قرار دارند. شناسایی عامل ژنتیکی زمینه ساز مشکلات لثه از طریق آزمایش ژنتیک پیش از بروز علائم بیماری به شناسایی زود هنگام بیماری و مداخله درمانی به موقع کمک میکند . بنابراین سلامت دهان و دندان حفظ شده و طول عمر دندانها بسیار بیشتر میشود.

استرس: استرس با بسیاری از بیماریها از جمله فشار خون بالا، سرطان و مشکلات دیگر مرتبط است. همچنین استرس میتواند یک عامل زمینه سازی بیماری لثه نیز باشد. تحقیقات نشان میدهند استرس میتواند بدن را در مقابله با عفونتها از جمله عفونت لثه ناتوان کند.

داروها: برخی از داروها مانند قرص ضد بارداری، داروهای ضد افسردگی و برخی داروهای قلبی بر سلامت دهان تاثیر منفی میگذارند. در صورتی که متوجه بیماری لثه شدید میتوانید موضوع را به اطلاع پزشک خود برسانید تا در صورت امکان داروهایتان را تغییر دهد. همچنین دندانپزشک را از مصرف این داروها مطلع سازید.

دندان قروچه و بهم فشردن دندانها: دندان قروچه و بهم فشردن دندانها فشار زیادی بر بافتهای نگه دارنده دندانها وارد کرده و سرعت تخریب بافتهای اطراف دندان را افزایش میدهد.

چاقی و تغذیه نامناسب: رژیم غذایی که حاوی مواد مغذی لازم نباشد میتواند سیستم ایمنی بدن را تضعیف کرده و مبارزه بدن با بیماریها و عفونت را دشوارتر سازد. چون بیماری لثه در واقع عفونت است، تغذیه ضعیف میتواند وضعیت لثه ها را بدتر کند. همچنین تحقیقات نشان داده اند چاقی خطر بیماری لثه را افزایش میدهد.

از سایر عوامل زمینه ساز بیماری لثه میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

  • دیابت
  • تغییرات هورمونی
  • عدم مراجعه به دندانپزشک
  • ضعف سیستم ایمنی
  • بیماریهای بافت همبند
  • سابقه ابتلا به بیماری فعال لثه

دلایل جراحی لثه


اولین انتخاب برای درمان مشکلات لثه جراحی نیست. در اکثر مواقع، پس از درمانهای کم تهاجمی و جرمگیری فوق و زیر لثه ای و بدون جراحی وضعیت لثه به صورت چشمگیری بهبود میابد. با توجه به اینکه بسیاری از افرادی در مراحل پیشرفته بیماری لثه به دنبال درمان مشکل خود می روند، به همین خاطر زودتر از دیگر درمان های روش های درمان جراحی لثه برای آنها تجویز می شود با این وجود به نظر نمی رسد این روش درمانی به عنوان یک توصیه تصادفی یا اتفاقی از طرف دندان پزشک قبل از امتحان کردن روش های درمانی دیگر به بیمار ارائه شود.

این برنامه درمانی با تمیز کردن عمیق دندان ها در محل ریشه ها شروع می شود و از این روش به همراه درمان های مورد نیاز دیگر توسط پریودنتیست یا متخصص و جراح لثه استفاده می گردد.

جراح لثه میزان عمیق بودن پیشرفت بیماری لثه را تخمین می زند و مقدار ترمیم مورد نیاز برای لثه را مشخص می کند. در این حالت از یک نمودار پیشرفت استفاده می شود که معمولاً مقیاس آن بر اساس میلیمتر است و برای رفع مشکل بیمار ریشه های دندان تمیز شده، آنتی بیوتیک، داروهای ضد میکروب یا سایر انواع داروها برای مبارزه با رشد باکتری در زیر خط لثه برای بیمار تجویز می شود.

درمان


یکی از این روش ها روش جراحی حفره ای در لثه می باشد.این روش بیشتر برای مواقعی به کار برده می شد که لثه شخص بیمار دچار ناراحتی و التهاب شده باشد و یا لثه از دست رفته را می خواهیم دوباره احیا کنیم.در روش حفره ای ما از مزیت هایی برخوردار خواهیم بود که در روش های دیگر از داشتن آنها محروم می مانیم.

در روش حفره ای که توسط فردی به نام دکتر جان چاو پایه ریزی و برای اولین با اجرا شد ،دیگر نیازی به پیوند و برداشتن بافت زنده از ناحیه سقف دهان نیست.این روش ابتدا بر روی مواد گوناگون انجام شده است و پس از تحقیقا و بررسی های فراوان به صورت شیوه ای علمی و اصولی درآمده است.

این روش در زمینه جراحی لثه انقلابی به پا کرده است.در این سبک دیگر نیازی به زدن بخیه نیست.همانگونه که می دانید در بسیاری از موارد بخیه زدن باعث زخیم شدن بافت در ناحیه مربوطه می شود و در صورتیکه نکات بهداشتی در مورد نگهداری بخیه رعایت نشود عفونت ها و وجود بیماری ها و قارچ ها می تواند در مراحل درمان اختلال به وجود آورند و حتی مشکلی غیر از مشکل لثه برای بیمار به وجود آورند که جبران ناپذیر باشد.از آن گذشته بخیه زدن در داخل دهان مانند بخیه در سایر نقاط بدن نمی باشد و به دلیل بد دست بودن و قابل رویت نبودن ناحیه نمی توان این عمل را به خوبی انجام داد.علاوه بر همه موارد گفته شده استرسی که بخیه زدن در بیمار به وجود می آورد بسیار زیاد است و حتی ممکن است این استرس به پزشک نیز منتقل شد.

از دیگر فواید جراحی لثه به روش حفره ای این است که مدت زمان لازم برای انجام جراحی به شدت کم می شود و دیگر نیازی به صرف ساعات و مدت زمان طولانی برای انجام عمل های سنگین بر روی دهان نیست.به کمک این روش علاوه بر آن که در زمان صرفه جویی می شود، کیفیت کار نیز بالا خواهد رفت و بیمار نیز دچار اضطراب و خستگی در حین عمل نخواهد شد.

مزیت دیگر این نوع جراحی درد و خونریزی بسیار کمی است که متوجه بیمار می شود.شاید یکی از مهمترین و اساسی ترین علل افزایش محبوبیت این روش همین باشد که خونریزی در این روش به کمترین حد ممکن خود رسیده است.خونریزی کم به معنی این است که خطر بروز بیماری ها و عفونت ها به شدت کاهش می یابد و دهان از سلامت و امنیت بیشتری برخوردار است.علاوه بر تمامی موارد یاد شده فوق ،دراین روش بیمار دیگر مجبور نیست هزینه های گزافی را برای عمل پرداخت نماید زیرا جراحی لثه به روش حفره ای از کم هزینه ترین روش های جراحی برای لثه به شمار می آید.البته با آن که این روش در کوتاه ترین مدت زمان ممکن و با صرف هزینه ای پایین تر نسبت به سایر روش ها نیاز بیمار را برطرف می ساز ولی از دوام و مقاومت بسیاری بالاتری نیز نسبت به روش های دیگر برخوردار است.

پیشگیری


تنها راه پیشگیری از بیماری های لثه رعایت مناسب بهداشت و حذف پلاک میکروبی از سطح دندانهاست. البته مراجعه منظم به دندانپزشک هم اهمیت زیادی در پیشگیری ازبیماریهای لثه دارد.

منابع:

بیماری لثه
دکتر میرزایی
دکتر سجودی
دکتر شیخ نژاد
مجله پزشکی

نامرتبی، بی نظمی،به هم ریختگی و شلوغی دندان‌ها

بهم ريختگی دندانها و روي هم قرارگيری نامناسب دندانهای بالا و پايين که اصطلاحا مال اکلوژن گفته میشود معمولا دلايل ژنتيکی و وراثتی دارند ، البته دلایل محیطی نظیر مکیدن انگشت شست، تنفس دهانی، از دست دادن زودهنگام دندانهای شیری به دلیل بهداشت ضعیف، ضربه  و یا تغذیه ناصحیح  می توانند نقش داشته باشند.

انسانهای قرن 21 نسبت به قرنهای پیش، تعداد دندانها، اندازه دندانها، و اندازه فکها کوچکتر شده است. برخی دانشمندان می‌گویند انسانهای اولیه در رژیم غذایی خود، از غذاهای سفت و سخت مثل گوشت خام و استخوان استفاده می‌کردند و به همین دلیل آرواره‌های قویتر و بزرگتری برای جویدن این غذاهای سخت داشتند ولی در زندگی امروزی، انسانها معمولاً ازغذاهای نرم و پخته استفاده می‌کنند، بنابراین در طول روند تکامل طبیعی، آرواره‌های انسانها ضعیفتر و کوچکتر شده است اما تعداد دندانهای آنها در طول این قرنها تغییری نکرده است. بنابراین فضای کمتری برای رویش دندانها وجود دارد و به همین دلیل دندانها نامنظم و نامرتب در دهان رویش می‌یابند و بسیاری از انسانهای امروزی به این دلیل علائم نامرتبی دندان دارند؛ البته هنوز هم این نظریه مخالفان خاص خود را دارد.

بعد از 12 سالگی هیچ دندان شیری نباید در دندان باشد و وجود دندان شیری بعد از این سن باید پیگیری شود زیرا باعث کمبود فضا در فک برای رویش دندان دائمی می شود.

بهم ریختگی دندان های کودک (کراودینگ)


شلوغی و به هم ریختگی دندان ها متداول ترین عارضه دندانی عصر حاضر به شمار می رود که در اغلب افراد به ویژه درکودکان بسیار رایج بوده و قابل ملاحظه می باشد.نامرتبی دندان ها می تواند ظاهر فرد را تحت تاثیر قرار داده و از اعتماد به نفس او بکاهد. از علل نامرتبی دندان ها می توان به بزرگ بودن اندازه آنها نسبت به فک و کشیدن دندان های شیری پیش از موعد افتادنشان اشاره کرد.

وراثت در رابطه بین اندازه کوچک فک و اندازه دندانها نقش مستقیمی دارد و ابعاد فک به شدت تحت کنترل ژن می باشد. اندازه فک ها مستقیما بر روی مقدار فضای لازم برای دندانها تاثیر می گذارد و چنانچه اندازه فک کوچک باشد دندانها فضای کافی برای رویش نخواهند داشت.

خوشبختانه پیشرفته های علم دندانپزشکی سبب شده تا این مشکل حتی در حادترین اشکال آن قابل درمان بوده و با درمان های مناسب از سوی متخصصان بهبود یابد.

اگر دندانهای بیمار نامرتب باشند و مشکلات فکی وجود نداشته باشد، می توان بیمار را در هر سنی به شرط آنکه مشکلات لثه ای وجود نداشته باشد، درمان کرد. ولی در صورتی که مشکل فکی وجود داشته باشد، بیمار می بایست در سن مناسب که قبل از بلوغ است مراجعه نماید.

برخی علل نامرتبی دندان ها


چرا دندان هاي كودك من نامرتب است؟ آيا مي توان از نامرتب نشدن دندان ها يا بدشكل شدن صورت پيشگيري كرد؟ اگر جواب مثبت است چه اقدامي بايد انجام داد و سن مناسب چه زماني است؟ اگر پيشگيري در زمان مناسب صورت نگيرد چه عواقبي گريبانگير كودك ما مي شود؟ اينها سوالاتي هستند كه ذهن والدين را به خود مشغول كرده و هنگام ملاقات با متخصص ارتودنسي آنها را مطرح مي كنند. براي پاسخ به اين سوالات لازم است نگاهي به چگونگي نحوه تشكيل دندان ها و استخوان هاي صورت بيندازيم.

در دوران بارداري شكل كلي صورت، قوس دنداني، انداره دو فك و دندان ها به طور مشترك از پدر و مادر به فرزندان به ارث رسيده و اين صفات در طول دوران جنيني و پس از آن بروز پيدا مي كنند. در اين فرآيند محيط رشد چه در رحم مادر و چه پس از آن مي تواند سبب تغييراتي در اين روند شده و باعث ايجاد دهان و صورتي هماهنگ تر، زيباتر و كارآمدتر يا برعكس شود؛ بنابراين مي توان گفت از ابتداي شكل گيري صورت كودك تا پايان دوره رشد دوره بحراني براي كنترل شكل گيري صورت و دندان هاست. از آنجا كه دندان ها در داخل استخوان هاي فكين قرار گرفته و با هم رابطه متقابل دارند وجود ناهنجاري در هر كدام از دندان ها مي تواند سبب بروز ناهنجاري شده و روي بقيه دندان ها اثر بگذارد.

نامرتبي دندان ها مي تواند به عوامل مختلفي بستگي داشته باشد كه به طور كلي به 2 دسته عوامل ارثي و محيطي تقسيم بندي مي شوند. علل ارثي مي تواند به علت اختلالات ژنتيكي باشد. برخي بيماري ها از قبيل تالاسمي يا كاهش و افزايش تعداد دندان ها يا نامناسب بودن اندازه دندان ها موجب ناهنجاري مي شوند. به طور مثال كودك فك كوچك را از يكي از والدين و دندان هاي بزرگ را از ديگري به ارث برد كه باعث كمبود فضا و نامرتبي آنها مي شود. همين مساله مي تواند در مورد اندازه و شكل فكين نيز صادق باشد. علل محيطي شامل عوامل محيط رشد جنين در رحم و بعد از تولد است، براي مثال تغييرات مايع آمنيوتيك يا مصرف برخي داروها يا در معرض تابش اشعه قرار گرفتن مي تواند سبب بروز برخي ناهنجاري ها مانند شكاف لب و كام شود.

در دوران كودكي نحوه تغذيه كودك يا عادت مكيدن انگشت پس از 3 سالگي يا تنفس دهاني مي تواند سبب تغييرات فرم فكين و دندان ها شود و در مواردي در صورت عدم درمان عوارض برگشت ناپذير به جاي مي گذارد.

همچنين زود از دست رفتن دندان هاي شيري به علت پوسيدگي شديد مي تواند يكپارچگي قوس دنداني كودك را بهم بزند و باعث حركت دندان ها به فضاي بي دنداني و انسداد مسير رويش دندان هاي دائمي زيرين خود و برخي عوارض ديگر شود كه در آينده مستلزم اقدامات درماني ارتودنسي است.

درمان


مسلما ارتودنسی مناسب ترین روش برای درمان نامرتبی دندانها خصوصا در موارد شدید آن است. ولی در صورتی که میزان این نامرتبی کم باشد یا بیمار تمایلی به درمان ارتودنسی نداشته باشد، می توان از روش های درمانی دیگر به همین منظور استفاده کرد.

  • تراش مختصر لبه دندان ها (Cosmetic Contouring )

در صورتی که نامرتبی دندان ها در حد مختصر و ضخامت مینای دندان ها کافی باشد ، می توان با تراش مختصر لبه و کناره های دندان به طوری که آسیبی به آن نرسد ، وضعیت قرار گرفتن دندان ها را تا حدی تصحیح کرد. بهتر است پس از تراشیدن دندان ها سطح آنها را پالیش و صاف کرد.

بهتر است از ین روش درمانی در مورد کودکان استفاده نشود، چون عصب دندان بزرگ تر و حساس تر است و این کار می تواند موجب حساسیت دندان ها شود.

  • استفاده از باندینگ و کامپازیت ها (Bonding/Composites )

بسیاری از مواقع از ترمیم های کامپازیت همراه با تراش مختصر لبه دندان ها ، بطور توام استفاده می شود. به عنوان مثال ، اگر دو دندان وسط بیرون زده تر و دو دندان کناری داخل تر باشد ، می توان به سطح خارجی دندان های کناری کامپازیت اضافه کرد تا بیرون زده تر به نظر برسند و از کناره ها و لبه دندان های وسط کمی تراشیده تا تو رفته به نظر برسند. این درمان سریع تر و کم هزینه تر از ارتودنسی است و به دندان آسیب چندانی نمی رساند.

  • لامینیت کردن (Laminating or Facing )

لامینیت کردن نیز می تواند همانند باندینگ در مواردی که نامرتبی دندان ها به مقدار کم تا متوسط باشد ، نتیجه بسیار خوبی بدهد. البته در مورد لامینیت ابتدا بباید کمی از قسمت بیرون و لبه تراش داده شده و سپس قالب گیری شود. لامینیت پس از آماده سازی در لابراتوار ، روی دندان چسبانده می شوند.

از آنجا که پشت دندان ها تراش نمی خورند ، ممکن است ضخامت دندان ها با هم تفاوت کند و لب و زبان بیمار در چند روز اول پس از درمان به آن عادت نداشته باشد که این مشکل پس از چند روز حل شده و بیمار به وضعیت جدید عادت خواهد کرد.

  • روکش کردن (Capping)

در مواردی که میزان نامرتبی دندان ها بیشتر باشد یا این که یک یا چند دندان از پیش روکش داشته باشند و بیمار تمایل به درمان ارتودنسی نداشته باشد ، می توان از روکش کردن جهت صاف و مرتب کردن دندان ها کمک گرفت.

منابع:

ایردن
ایران ناز
میناتیس
دکتر شقایق لوح
دکتر محمد بهناز

ارتودنسی لینگوال یا مخفی:مزایا،روش و هزینه

ارتودنسی نامرئی چیست؟


زمانی که بیمار علاقه ای به استفاده از براکتهای فلزی نداشته باشد، متخصص ارتودنسی به او پیشنهاد ارتودنسی نامرئی را می‎دهد. در این روش از براکت های همرنگ دندان استفاده می‎شود. براکت های نامرئی از پلاستیک شفاف ساخته شده اند و غیر قابل رویت می‎‎باشند. از آنجا که درمان ارتودنسی از جمله روش هایی است که نیاز به مدت زمان طولانی دارد. وجود براکت های فلزی برای بیمار آزاردهنده است و تمایلی برای مشاهده شدن آنها ندارد. براکت های نامرئی همچون براکت های فلزی عمل می‎کنند و بیمار می‎تواند با آنها غذا مصرف کند، مسواک بزند و براحتی از نخ دندان استفاده کند.

انواع ارتودنسی نامرئی


ارتودنسی نامرئی به علت تقاضای زیاد بیماران بزرگسال یکی از درمان های رایج در مطب های ارتودنسی شده است.

ارتودنسی نامرئی لینگوال:

در روش ارتودنسی نامرئی با براکت های لینگوال، سیم های ارتودنسی در سطح پشتی دندان های فک بالا و پایین چسبانده می شود. ارتودنسی مخفی به دلیل مزاحمت های فراوان برای زبان هنگام تکلم و غذاخوردن و نیز به دلیل شکسته و کنده شدن هنگام شستن دهان چندان عملی نبوده و پیشنهاد نمی شود.

ارتودنسی نامرئی با پلاک های شفاف:

در روش ارتودنسی نامرئی با پلاک های شفاف از پلاک های نامرئی یا دستگاه های بسیار شفاف در جهت ردیف کردن دندان ها استفاده می شود. نوع ناهنجاری تعیین کننده این است که آیا می توان از این پلاک های نامرئی شفاف استفاده نمود یا خیر. این عمل در هنگام معاینه بیمار توسط متخصص ارتودنسی مشخص می گردد.

در صورتیکه بیمار نیاز به ارتودنسی نامرسی با پلاک های شفاف داشته باشد، این پلاک های نامرئی شفاف می بایست هر دو هفته یا هر سه هفته یکبار توسط بیمار تعویض گردد. ار آنجایی که این پلاک ها بسیار شفاف می باشند، در هنگام صحبت کردن بیمار مشاهده نمی شوند و امروزه تقاضا برای استفاده از ارتودنسی نامرئی با پلاک های شفاف بسیار بالا می باشد.

ارتودنسی نامرئی با براکت همرنگ دندان:

در روش ارتودنسی نامرئی با براکت همرنگ دندان از براکت هایی استفاده می شود که بسیار شفاف بوده و همرنگ دندان است. جنس براکت ها در روش ارتودنسی نامرئی با براکت همرنگ دندان از پلاستیک و یا سرامیک می باشد. این روش درمان بسیار کارآمد می باشد. در صورتیکه بیمار هر نوع ناهنجاری داشته باشد، می توان از این روش استفاده نمود. براکت های همرنگ دندان بدون رنگ بوده و دیده نمی شوند. این روش دارای استحکام و زیبایی خوبی بوده و مشکلی برای زبان یا گفتار بیمار ایجاد نمی کند.

مزایا


  • مزیت اصلی استفاده از ارتودنسی لینگوال این است که غیر قابل مشاهده است . اگر شخصی با دقت به داخل دهانتان نگاه کند ممکن است به صورت اجمالی متوجه دستگاه ارتودنسی شما بشود(به خصوص اگر ارتودنسی لینگوال را روی دندان های پایینی استفاده کنید). در غیر این صورت به راحتی قابل مشاهده نیستند . اگر فکر می کنید که استفاده از ارتودنسی ثابت برای شما خجالت آور است، ارتودنسی لینگوال یکی از انواع ارتودنسی نامرئی است که می توانید در نظر داشته باشید .
  • قابلیت ارتودنسی لینگوال برای اصلاح مشکلات پیچیده مانند تغییر ارتفاع دندان ، چرخش دندان و بستن فضای خالی بین دندان بیشتر است .
  • در صورتی که بیمار بهداشت دهان و دندان را به خوبی رعایت نکند اگر تغییر رنگی ایجاد شود در پشت دندان خواهد بود و قابل مشاهده نیست.

معایب


معایب این روش عبارتند از :

  • یکی از اصلی ترین معایب ارتودنسی لینگوال این است که استفاده و جایگذاری آن مشکل می باشد.
  • به طور کلی قرار ملاقات هایی که با دکترتان در طول دوره درمان گذاشته می شود زمان بیشتری نبست به ارتودنسی ثابت نیاز دارد زیرا نصب کردن براکت های لینگوال به دلیل موقعیتی که در داخل دهان دارند کمی مشکل است .
  • یکی از مهمترین نگرانی ها امکان آسیب و آزار زبان و اشکال در صحبت کردن و غذا خوردن است. همانگونه که در درمانهای ارتودنسی ثابت برای عادت کردن لب ها به وسایل ارتودنسی یک یا دو هفته زمان نیاز است، در روش ارتودنسی لینگوال نیز امکان ایجاد ناراحتی در چند هفته اولیه وجود دارد و پس از آن زبان فرد به وضعیت موجود عادت کرده و این مشکل نیز برطرف می گردد.
  • از دیگر مشكلات ارتودنسی لینگوال، هزینه چند برابر بیشتر این روش نسبت به روش‌های معمول، محدود بودن آن به درمان‌های نسبتا ساده ارتودنسی، طول مدت بیشتر درمان و پروسه های لابراتواری پیچیده می باشد. متاسفانه در حال حاضر ارتودنسی لینگوال هنوز نمی‌تواند در اکثر درمان‌های ارتودنسی جایگزین قابل اعتمادی برای ارتودنسی ثابت باشد و تنها جهت رفع نامنظمی‌های بسیار ساده و مختصر دندان‌ها آن هم در افرادی که به دلیل شرایط کاری‌شان به هیچ وجه نمی‌توانند ظاهر وسایل ارتودنسی معمول را بپذیرند، توصیه می‌شود.

چه کسانی می توانند به وسیله ی ارتودنسی لینگوال درمان شوند؟


مناسب ترین راه (و در واقع تنها راه) برای فهمیدن این موضوع که آیا براکت های لینگوال می تواند برای شرایط شما استفاده شود یا خیر این است که ۱ جلسه مشاوره با یک متخصص ارتودنسی ترتیب دهید.با این حال در بیشتر موارد ، اکثر بزرگسالان و نوجوانان کاندید خوبی برای ارتودنسی لینگوال هستند.

مراقبت از بریس‌های لینگوال


مانند تمام ارتودنسی‌ها رعایت بهداشت دهان و دندان برای جلوگیری از ابتلا به بیماری‌های لثوی یا پوسیدگی دندان ضروری است. به این منظور باید اقدامات زیر انجام شود:

  • حداقل دو بار در روز مسواک زدن
  • استفاده از مسواک با الیاف گرد و نرم برای تمیز کردن خط لثه و دندان‌ها
  • استفاده روزانه از نخ دندان یا مسواک بین دندانی (در صورت وجود فاصله بین دندانی) برای از بین بردن پلاک و ذرات غذای باقی مانده بین دندان‌ها
  •  استفاده از وسیله آبپاشی دهان برای بیرون راندن ذرات غذای گیر کرده در اطرف براکت‌ها و دندان‌ها
  • استفاده از دهانشویه‌های فلورایددار برای تقویت دندان‌ها

هزینه‌ی ارتودنسی لینگوال


بازگشت هزینه ارتودنسی با سود فراوان همراه است و جذابیت و اعتماد به نفس را به ارمغان می‌آورد؛ البته ارتودنسی لینگوال شرایط خاص و هزینه‌های بالاتری دارد. چون بریس‌ها پس از قالب‌گیری و به صورت سفارشی تهیه می‌شود، هزینه نسبت به دیگر ارتودنسی‌ها بالاتر است. یکی از مهم‌ترین فاکتورهای تعیین کننده هزینه، قیمت مواد مورد استفاده است: براکت و سیم روی هر دندان به طور جداگانه قرار می‌گیرد. دندانپزشک در دندان پزشکی زیبایی در کرج به شما کمک می‌کند تا مناسب‌ترین بریس لینگوال را انتخاب کنید.

منابع:

دکتر صفار هرندی
دکتر درویش پور
دکتر پرهیز
دکتر سالاری
دکتر جمیلیان
سلامت ایرانیان

روش های از بین بردن فاصله بین دندانها

فاصله دندانی چیست؟


به‌طور طبیعی دندان‌ شما باید به اندازه‌ای از هم فاصله داشته باشد که بتوانید یک نخ دندان از لای آن رد کنید. در برخی افراد این فاصله بیشتر از یک نخ دندان و شاید به اندازه یک سانتی‌متر باشد. دلایل مختلفی برای بروز این مشکل می‌توان در نظر گرفت. اولین و مهم‌ترین علت آن ژنتیک است؛ یعنی ممکن است، شما ژن فک بزرگ را از یکی از والدین و ژن داشتن دندان‌های ریز را از یکی دیگر از والدین به ارث برده باشید و درنتیجه فاصله زیادی بین دندان‌های‌تان ایجاد شود. نداشتن برخی دندان‌های انتهایی، همچنین بیماری‌های لثه هم می‌تواند علت ایجاد فاصله بین دندان‌ها شود. دو روش تهاجمی و غیرتهاجمی برای بستن فاصله بین دندان‌ها وجود دارد. روش غیرتهاجمی استفاده از ارتودنسی است که تقریبا می‌توان گفت از میان راه‌های موجود بهترین شیوه است. در روش تهاجمی نیاز به تراش دندان است که گاهی تمام دندان باید تراش بخورد و گاهی تراش خوردن یک طرف از آن کفایت می‌کند.

علل


علت اصلی ردیف نبودن دندان‌ ها ارثی است به این صورت که داشتن دندان ‌های درشت در یک فک کوچک باعث می‌ شود که دندان‌ ها، فضای کافی برای رشد نداشته و در نتیجه دندان ‌ها در اصطلاح عامیانه روی هم درآمده. بهترین راه برای درمان این فاصله استفاده از کامپوزیت نوری است. به این صورت که با استفاده از مواد هم رنگ که برای ترمیم دندان ‌های قدامی استفاده می ‌شود این فضاها پوشیده می ‌شود.

برای درمان دیاستم ها ابتدا باید علت آن مشخص شود و تا حد امکان برطرف شود، زیرا با توجه به علت، طرح درمان هم متفاوت است. برای مثال چنانچه فاصله ها به علت وجود فرنوم باشد، باید ابتدا فرنوم برداشته و جراحی شود و سپس فاصله ها بسته شود وگرنه فاصله ها دوباره ایجاد می شوند

از جمله علل دیگر فواصل بین دندانی ، می توان به بیماری های لثه و نسوج نگه دارنده دندان ها اشاره کرد که در این موارد پیش از درمان زیبایی و بستن فواصل بین دندان ها باید جلوی پیشرفت بیماری لثه ای گرفته شده و معالجه شود.

عادات دهانی مانند فشار دادن زیاد بین دندان ها و یا قرار دادن خودکار ، ناخن و یا پیپ بین آنها نیز می تواند موجب بروز چنین فواصلی شود که در این موارد ابتدا باید چنین عاداتی ترک شوند.

روش‌های درمان


مطمئن‌ترین راه ارتودنسی است

فضای بیشتر از دو میلی‌متر را نمی‌توان با کامپوزیت پر کرد چون دندان خیلی پهن می‌شود و زیبایی که مدنظر بیمار است برآورده نمی‌شود. به همین دلیل اگر فضای زیادی بین دندان‌ها وجود داشته باشد معمولا باید افراد برای ارتودنسی مراجعه کنند چون با وجود زمان طولانی، نتیجه قابل پیش‌بینی است و بیمار هیچ بافتی از دندان را از دست نمی‌دهد. یکی از ایمن‌ترین و بهترین‌ راه‌های از بین بردن فاصله بین دندان‌ها ارتودنسی دندانهای فاصله دار از سنین پایین است. این درمان کمک می‌کند در بسیاری از موارد فاصله بین دندان‌ها از بین برود.

اگر پایه فک شما خوب باشد و فاصله دندان‌های‌تان هم زیاد نباشد معمولا ارتودنسی بهترین درمان محسوب می‌شود. حتی اگر در سنین کودکی نیز ارتودنسی انجام نشود، می‌توان تا دوره میانسالی از این روش درمانی بهره گرفت، بنابراین برای انجام این کار بهانه نیاورید که «از ما گذشته!» اگر در بزرگسالی بخواهید درمان ارتودنسی را برای از بین بردن فاصله دندان‌های‌تان انتخاب کنید، می‌توانید از دندانپزشک بخواهید گیره‌ها یا براکت‌های سرامیکی هم‌رنگ دندان برای‌تان استفاده کند تا از لحاظ ظاهری دچار مشکل نشوید. ارتودنسی کمک می‌کند دندان‌ها به صورت ردیف و متناسب کنار هم قرار گیرند. در این حالت رعایت بهداشت دهان و دندان نیز آسان‌تر خواهد بود.

لامینیت یا ونیرهای کامپوزیتی

«ونیر پوششی است که می‌تواند با کامپوزیت باشد و فقط یک سطح از دندان تراش می‌خورد که در مطب انجام می‌شود یا می‌توان از دندان تراش خورده قالب تهیه کرد و به لابراتوار داد تا پوششی چینی را به ما بدهد که به سطح دندان چسبیده می‌شود و این روش کمتر تهاجمی است.» در این روش با مواد هم‌رنگ که برای ترمیم دندان‌های جلویی استفاده می‌شود، می‌توان فضای بین دندان‌ها را پوشاند. اتفاقی که در این روش می‌افتد این است که اگر از نتیجه راضی نباشید به راحتی می‌توان کامپوزیت را برداشت. در این نوع ونیر، بهداشت دهانی شما اهمیت خاصی دارد چراکه یکی از مهم‌ترین موارد شکست لامینیت‌ها در کوتاه‌مدت خواهد بود که منجر به ایجاد لکه تغییر رنگ و پوسیدگی ثانویه می‌شود.

به باندینگ فکر کنید

گاهی اوقات به هر دلیل ممکن است حوصله ارتودنسی طولانی‌‌مدت را نداشته باشید و بخواهید خیلی سریع به نتیجه برسید، بنابراین به روش‌های سریع و بدون ‌معطلی فکر می‌کنید. یکی از روش‌های ساده‌ و سریعی که می‌توان به آن فکر کرد بستن فاصله بین دندان‌ها به روش باندینگ است چون هم سریع است هم ارزان. در این روش دندان با خمیرهای مخصوص تمیز می‌شود. یک صمغ همرنگ دندان به قسمت‌های لازم اضافه شده و دندانپزشک آنها را فرم می‌دهد. بعد از آن با کمک نور ماوراء بنفش این صمغ سفت و محکم می‌شود و درنهایت به دندان می‌چسبد.

مزیت این روش آن است که آن دندان‌ها تراش نمی‌خورند و زیبایی مناسب و منطبق با دندان‌های طبیعی را می‌توان مشاهده کرد. اگر قرار باشد فرد از روش تهاجمی استفاده کند می‌توان به‌طور مستقیم و در یک جلسه و با کامپوزیت‌های رنگ دندان آن را در مطب انجام داد. اما راه دیگری نیز وجود دارد و آن اینکه قالب از بیمار گرفته و به لابراتوار ارجاع داده می‌شود تا ونیری تهیه کند که بعد روی دندان چسبانده شود. توجه داشته باشید دوام این روش به موادی که استفاده می‌شود، مهارت پزشک و البته مراقبت‌های خودتان بستگی دارد.

روکش کنید

اگر بیمار تعدد فاصله دندانی و چند دندان نیاز به روکش داشته باشد. در این صورت روش روکش دندان برای فرد استفاده می‌شود. یکی از قدیمی‌ترین عناصر زمین زیرکونیوم است. این ماده درجه یک در صنعت دندانسازی اهمیت خاصی دارد. در استفاده از زیرکونیوم باید دقت کرد که رنگ آن با رنگ دندان کمی متفاوت است و بهتر است برای زیر روکش استفاده شود. بعد روی آن را کامپوزیت یا لامینیت استفاده کنیم. البته اگر فاصله دندان‌ها مربوط به جلوی دندان نباشد می‌توان فقط از زیرکونیوم استفاده کرد اما برای جلوی دندان تنها پوشش چینی است که می‌تواند جلای لازم را به دندان‌ها بدهد و آنها را به دندان طبیعی نزدیک کند. به این نکته هم توجه کنید که در روش روکش قسمت بیشتری از دندان برداشته می‌شود.

سرامیک یک گزینه است

برای زیبا خندیدن هزار و یک راه وجود دارد، یکی از آنها هم استفاده از قطعات نازک چینی به نام لامینیت است که به جای مینای دندان قرار می‌گیرد و به راحتی این فاصله را پر می‌کند. اگر دندان‌های جلوی‌تان از هم فاصله دارد، باید بدانید در این روش همه دندان‌های جلویی‌تان درگیر می‌شود بنابراین اگر فقط بین دو دندان فاصله وجود داشته باشد منطقی نیست که همه دندان‌ها را درگیر کنید.

در این روش سطح رویی دندان بین نیم تا 7/0 میلی‌متر تراش می‌خورد. این روش نسبت به باندینگ هزینه بیشتری دارد. این روش با اینکه یکی از مرسوم‌ترین روش‌های بستن فاصله بین دندان‌هاست اما برای حفظ نسبت دندان‌ها نیاز به یک برنامه‌ریزی دقیق دارد. نگران دورنگی دندان‌ها نباشید چون رنگ دندان‌های مجاور توسط یک راهنمای رنگ گرفته می‌شود تا اطمینان حاصل شود رنگ ونیر ساخته شده کاملا طبیعی جلوه می‌کند.

منابع:

دکتر سلام
سیمرغ
کوکا
بیتوته
برترین‌ها

سیم کشی دندان (ارتودنسی) و بریس‌ها

سیم کشی دندان (ارتودنسی) یکی از روش‌های درمانی در دندانپزشکی است که برای اصلاح نامنظمی‌های دندانی به کار می‌آید. این روش نه‌تنها باعث منظم و زیباتر شدن دندان‌ها می‌شود، بلکه می‌تواند از خرابی و پوسیدگی دندان‌ها هم جلوگیری کند، چراکه دندان‌های نامنظم، می‌تواند باعث خراب شدن زودتر دندان‌ها (به‌علت گیر کردن غذا) و ایجاد مشکلاتی در دستگاه گوارش و سایر دستگاه‌های بدن شود. پس در خیلی از اوقات بنا به صلاحدید دندانپزشک برای اصلاح نامنظمی دندان‌ها یا جفت شدن‌شان و تصحیح مشکلات فکی-دندانی از روش ارتودنسی کمک می‌گیریم.

ارتودنتیست چه کسی است؟


در‌واقع ارتودنسی رشته‌ای تخصصی از دندانپزشکی است و این علم با مرتب کردن دندان‌ها یا مشکلات مربوط به جفت شدن دندان‌ها، سر و کار دارد. دندانپزشکان در دوره تحصیلات خود در رشته دندانپزشکی، آموزش «اصول درمان‌های تخصصی ارتودنسی» را فرا می‌گیرند و درصورت ادامه تحصیل می‌توانند در رشته ارتودنسی، تخصص‌های مربوط به درمان و رفع مشکلات پیچیده دندان را فرا گیرند. در مجموع متخصص ارتودنسی دارای تخصص در شناسایی و درمان مشکلات هماهنگی دندان‌ها و وضعیت قرارگیری آنها روی یکدیگر است.

انواع ارتودنسی‌ها


دستگاه‌های ارتودنسی به دو دسته ثابت و متحرک تقسیم می‌شوند: متحرک به روشی گفته می‌شود که فرد قادر است وسایل مربوطه را از دهان خارج کند و مجدد در دهان قرار دهد؛ اما ارتودنسی ثابت، به ارتودنسی گفته می‌شود که براکت‌ها به دندان متصل شده و قابل خارج شدن از دهان نیستند. رایج‌ترین درمان ارتودنسی، درمان ارتودنسی ثابت است.  مدتی است در دنیای دندانپزشکی ارتودنسی به‌نام ارتودنسی نامرئی  وجود دارد که به ارتودنسی گفته می‌شود که از مواد پلاستیک شفاف و سخت برای ردیف کردن دندان‌‌ها استفاده می‌شود. ارتودنسی نامرئی از پلاستیک شفاف ساخته شده و به همین خاطر تقریبا غیر‌قابل رویت است.

سن مناسب برای ارتودنسی چه زمانی است؟


زمانی‌كه ساختمان‌های صورت در حال رشد هستند، سیم کشی دندان راحت‌تر و ساده‌تر انجام می‌شود و در زمان كمتری موفقیت بالاتری خواهد داشت. اگر این زمان سپری شود تصحیح روابط به زمان و انرژی بیشتری نیاز دارد. البته در سنین بالا‌تر، بیشترین هدف درمان، مرتب كردن دندان‌ها و در سنین پایین‌تر بیشترین هدف درمان، رفع اختلالات فكی است. سن بیمار از این نظر اهمیت دارد كه به ما نشان می‌دهد چه امكاناتی برای درمان در اختیار داریم. آیا از فاكتور رشد می‌توان كمك گرفت یا خیر؟ البته فراموش نكنید كه تا زمانی كه دندان در دهان است می‌توان سیم کشی دندان را انجام داد و به قول معروف هیچ وقت دیر نیست. پيشنهاد انجمن ارتودنسي آمريكا اين است كه اولين ویزیت ارتودنسي بايد با مشاهده اولين مشكل ارتودنسي صورت گيرد كه اين معاينه نبايد ديرتر از 7 سالگي انجام شود. ممكن است شروع درمان ارتودنسي در 7 سالگی ضروري نباشد، اما معاينه دقيق در تعيين بهترين زمان شروع درمان كمك مي کند. معاينه زودهنگام باعث تشخيص به موقع مشكلات شده و فرصت زيادي براي درمان فراهم مي كند. مداخله ماهرانه در الگوي رشد بيمار مي تواند باعث هدايت رشد و تكامل شده و از بروز مشكلات شديدتر در اين دوره جلوگيري كند. در 7 سالگي، اولين دندان آسياب بزرگ در محيط دهان ظاهر مي شود كه نقش مهمي در جويدن و تثبيت الگوي جفت شدن دندان ها دارد. در اين هنگام متخصص ارتودنسي قادر است روابط دندان‌ها و فكين را ارزيابي كند. زمان درمان بستگی به نوع ناهنجاری و شدت مشکل دارد. اگر سن بیمار کمتر باشد درمان راحت تر، کوتاه تر و موفقیت آمیز تر خواهد بود. در بیمارانی که دارای مشکل فکی هستند حتما باید بیمار را قبل از بلوغ معاینه کرد. در مورد پسرها 9 سالگی و در مورد دختر ها 8 سالگی معمولا مناسب ترین زمان است. ولی براساس نوع ناهنجاری می توان زودتر هم انجام شود به عبارت دیگر در بعضی از موارد باید درمان را حتی زودتر از 8-9 سالگی شروع کرد که نوع ناهنجاری تعیین کننده آن است. اگر متخصص ارتودنسی در بیمار مشکل فکی را تشخیص دهد، باید با کمک دستگاه های ارتودنسی مشکل فکی بیمار درمان شود چراکه در صورت عدم درمان در زمان مناسب، دیگر نمی توان مشکل بیمار را فقط با ارتودنسی درمان کرد و بیمار نیاز به جراحی فک خواهد داشت. بنابراین ویزیت به موقع در درمان ناهنجاری های دندان و فک بسیار اهمیت دارد ولی اگر بیمار دارای مشکل فکی نباشد و فقط دندان های او نیاز به درمان برای ردیف شدن داشته باشند در آن موقع می توان درمان را در هر سنی انجام داد گرچه در آن شرایط هم بهتر است درمان را در محدوده 10 تا 12 سالگی شروع کرد. بنابراین بیماری که مشکل دندانی دارد، میتواند درمان را در هر سنی به شرطی که مشکلات لثه ای نداشته باشد انجام دهد ولی اگر مشکل فکی در سنین بزرگسالی وجود داشته باشد دیگر درمان سیم کشی دندان به تنهایی کارساز نخواهد بود و در آن زمان بیمار نیاز به جراحی به همراه سیم کشی دندان خواهد داشت. در بيماران بزرگسال، اگر مشكل دنداني است مي‌توان با درمان‌هاي غيرجراحي مانند براكت و سيم مشكل را حل و دندان‌ها را مرتب كرد ولي اگر مشكل مربوط به اسكلت فك‌ها باشد، در يك فرد بالغ بايد نخست مشكلات دنداني را با ارتودنسي اصلاح و به دنبال آن با جراحي موقعيت فك‌ها را اصلاح كرد.

آیا متقاضی مناسب ارتودنسی هستم؟


زمانی که فرد دارای مشکلاتی مانند نامرتبی دندان‌ها، نبود دندان و یا وجود فاصله بین دندان‌ها، داشتن دندان اضافی، زاویه و چرخش دندان‌ها و یا مشکلاتی از قبیل جلو یا عقب بودن فک‌ها نسبت به جمجمه باشد که تمامی این موارد توسط متخصص ارتودنسی تشخیص داده می‌شود، شخص متقاضی انجام درمان ارتودنسی می‌باشد. قبل از شروع هرگونه درمان ارتودنسی، دندانپزشک شما باید از عدم وجود هرگونه پوسیدگی و یا مشکلات لثه نظیر التهاب یا تحلیل مطمئن شود. در صورت وجود هرگونه پوسیدگی یا مشکلات لثه بهتر است ابتدا طرح درمان ارتودنسی شما توسط متخصص ارتودنسی مشخص گردد و سپس اقدام به ترمیم دندان‌ها نمائید. دلیل این امر این است که ممکن است بعضی از دندان‌های پوسیده یا مشکل‌دار در طرح درمان ارتودنسی کشیده شوند و شما نیاز به صرف هزینه برای ترمیم آن‌ها نداشته باشید.

مراحل کار ارتودنسی به صورت زیر می باشد


مرحله اول در ارتودنسی : رادیو گرافی و قالب گیری دندان

عکس از همه دندان ها به صورت رادیوگرافی پانورامیک و عکس از تک تک دندان ها

مر حله دوم در ارتودنسی : اقدامات مهم و اولیه

برای سیم کشی دندان پزشک مورد نظر پس از نظارت عکس های رادیوگرافی دندان و  قالب دندان های شما نظر قطعی و برنامه درمانی مشخص می کند، برای فاصله های کم و خاصی که در برخی از دندان ها وجود دارد، از جداکننده های فلزی و پلاستیکی استفاده می کند، و اگر لازم باشد برخی از دندان ها باید کشیده شود، هرگونه مشکل دندان اعم از پوسیدگی و خرابی باید قبل از گذاشتن بریس دندان درمان شود

مرحله سوم : قرار دادن بریس دندان

در سیم کشی دندان دندانپزشک دندان ها را خشک و با استفاده از اسید مخصوص برای اتصال با سیم نگهدارنده براکت دندان آماده می کند، باز اینکه براکت دندانی روی دندان قرار داده می شود سریع نور پلاسما با شدتی بالا بروی براکت دندان تابانده می شود تا اتصال برقرار شود، سیم قوسی به گونه ای از تمام براکت های دندان عبور می کند که به گونه های صورت فشار  وارد نکند و در صورتی که این احساس به شما دست داد به پزشکتان بگویید، در نهایت کش های کوچکی روی براکت دندانپزشکی قرار می گیرد تا فشار به صورت ملموسی احساس شود.

مرحله چهارم : هر ماه تنظیم ارتودنسی دندان

تنظیم بریس دندان معمولا هر 4 الی 6 هفته است که باید به پزشک مراجعه کرد، که ممکن است پزشک کش های قبلی و گاهی سیم را تعویض کند که مقداری درد آور است و پس از تنظیم  چند روز درد با شما خواهد بود.

مرحله پنجم : خارج کردن بریس دندان

خارج کردن و در آوردن بریس دندانی بسیار راحت و سریع است، قوس پشت بریس دندان را با استفاده از سیم چین می برد و در نتیجه پیوند متصل کننده بین بریس و دندان از بین می  رود و بریس جدا می شود، یک ماده پلاستیکی روی دندان شما وجود دارد که آن را با استفاده از دستگاه مخصوص پاک و پولیش می کند.

مرحله ششم : پلاک برای دندان

مرحله پلاک دندان بسیار مهم است، شما ماه ها و سال ها درد و رنج ارتودنسی و سیم های ثابت را تحمل کردید تا دندان های زیبا و لبخندی دلنشین داشته باشید، اگر بعد از خارج کردن بریس به صورت صحیح از پلاک دندانی استفاده نکنید ممکن است دندان های شما بهم بریزد.

در ابتدای درمان ممکن است این دستگاه‌ها نحوه صحبت‌کردن کودکان را موقتاً تغییر دهند، ولی اغلب کودکان، خود را با آن وفق داده و بعد از یک تا چند روز به طور عادی صحبت می‌کنند. برای تطابق سریع‌تر، بهتر است در روزهای اول بیمار با صدای بلندتر صحبت کند، به این منظور می‌تواند صفحات کتابی را با صدای بلند بخواند. همچنین ممکن است طی 48 ساعت اول، آب دهان بیمار زیاد شده و قورت دادن آن سخت باشد. این مساله جای نگرانی نداشته و فرد به سرعت به آن عادت می‌کند. در مواردی که بیمار دچار حالت تهوع می‌شود، لازم است با ارتودنتیست تماس بگیرد تا تغییرات لازم در پلاک ایجاد شود طی درمان، بیمار می‌تواند رژیم غذایی عادی داشته باشد، ولی برای جلوگیری از شکسته و کج شدن اجزای دستگاه ارتودنسی بهتر است از خوردن موادغذایی چسبنده مثل آدامس، شکلات و مواد سفت مثل پسته، فندق، بادام و یخ خودداری کند.

هزینه سیم کشی دندان


اگر شما بدنبال هزینه درمان ارتودنسی هستید بهتر است بدانید که گزینه های مختلفی بر قیمت قطعی هزینه ارتودنسی تاثیر گذار است . بهترین راه برای محاسبه هزینه ارتودنسی دریافت نوبت آنلاین مشاوره حضوری است.

آیا هزینه ارتودنسی را می توان قسطی پرداخت کرد ؟

بطور معمول متخصص ارتودنسی شما هزینه سیم کشی دندان را تقسیم به سه می کند یک قسمت از آنرا در ابتدا و دو قسمت باقی مانده را در اقساط ۱۸ الی ۲۴ ماهه و یا در طول درمان دریافت می کند .

تاثیر ابزار و مواد کاربردی در هزینه ارتودنسی چه قدر است ؟

ابزارها و وسایل ارتودنسی دندان وارداتی هستند و قیمت آنها با ارز محاسبه می شوند با این حال متخصص ارتودنسی شما هزینه ارتودنسی را با توجه به نوسانات ارز در طول مدت درمان محاسبه می کند و هزینه قطعی را به شما می گوید .

هزینه نهایی ارتودنسی دندان به انتظارات بیمار بستگی دارد

بعضی مواقع خواسته بیمار تنها مرتب کردن دندان ها است هزینه ارتودنسی در این شخص با شخص دیگری که به تغییر فرم کلی صورت خود می اندیشد کاملا متفاوت است. بطور کلی درمانهایی که فقط نیاز به حرکت دادن دندان ها دارد از هزینه کمتری نسبت به هزینه تغییر موقعیت استخوانها و یا جراحی برخور دار است . تعیین قیمت و هزینه ارتودنسی بسته به مشکل شما فقط مختص به خودتان می باشد .

تاثیر نوع دستگاه به کار برده شده در هزینه ارتودنسی

پس از تشخیص متخصص ارتودنسی و انتخاب نوع دستگاه اعم از ثابت یا متحرک بیمارانی که به دستگاه متحرک نیاز دارند هزینه درمان کمتری را تقبل خواهند کرد . بیمارانی که نیاز به ارتودنسی ثابت برای هر دو فک دارند باید هزینه بیشتری بپردازند مخصوصا اگر بخواهند از ارتودنسی نامرئی و یا ارتودنسی با براکت های هم رنگ دندان استفاده کنند . تعرفه درمان ارتودنسی در هر یک از موارد خاص و انتخاب مورد بسته به تشخیص متخصص ارتودنسی شما از هزینه های متفاوتی برخوردار است . ارتودنسی دیمون ،ارتودنسی اینویزیلاین ، ارتودنسی نامرئی ، ارتودنسی با براکت های هم رنگ دندان ، ارتودنسی لینگوال، از جمله انواع ارتودنسی هستند که هر کدام هزینه های بیشتری دارند .

منابع:

http://drjahedmanesh.blogfa.com

http://www.doctorebartar.ir

http://www.alodoctor.ir

https://fa.wikipedia.org

http://article.tebyan.net

ارتودنسی کودکان

متخصص ارتودنسی کودکا

درمان های ارتودنسی در کودکان


اگر دندان های کودکتان نامرتب است یا موقعیت فکهایش مناسب نیست، اکنون زمان آن است که او را به ارتودنتیست نشان دهید.متخصص ارتودنسی کودکان در درمان های ارتودنسی در کودکان و استفاده از ابزارهای مخصوص آن از قبیل بند، براکت، سیم، هدگیر، کش (الاستیک) و نگهدارنده (ریتینر) تخصص دارد. واقعیت این است كه با درمان به موقع، بسیاری از نامرتبی‌های دندانی را می‌توان درمان كرد و از درمان‌های ارتودنسی کودکان در آینده پیشگیری كرد. دندان‌پزشكان عمومی طی ویزیت‌های معمول كودكان در سنین اولیه زندگی به‌منظور راهنمایی والدین و جلوگیری از بیماری‌های دهان و دندان نقش بسیار مهمی دارند. طی معاینه‌هایی كه توسط دندان‌پزشكان انجام می‌شود درصورت هرگونه اشكال در ترتیب و زیبایی دندان‌ها و مشكلات فك، كودك به متخصص ارتودنسی کودکان ارجاع داده می‌شود و ارتودنتیست با توجه به ویزیتی كه انجام می‌دهد می‌تواند اقدام‌های درمانی لازم را به‌منظور پیشگیری كه به‌اصطلاح ارتودنسی پیشگیری نامیده می‌شود، انجام دهد. در علم ارتودنسی یا ردیف كردن دندان‌ها، روش‌هایی وجود دارد كه می‌توان با استفاده از آن‌ها از سیم‌كشی دندان‌ها در آینده پیشگیری كرد. از جمله این روش‌ها می‌توان به كشیدن توالی‌دار دندان‌های شیری یا پیشگیری از مكیدن دندان‌ها اشاره كرد. وظیفه دندان‌ها عبارت است از جویدن، تامین زیبایی، تكلم و وظیفه دندان‌های شیری در دوران كودكی علاوه بر موارد یاد شده، راهنمای رویش دندان‌های دائمی كودك است. بنابراین به‌منظور برآورده شدن اهداف فوق، حفظ سلامت دندان‌ها ضروری است و این تصور كه دندان‌های شیری به‌زودی با دندان‌های دائمی جایگزین می‌شوند و چندان اهمیتی ندارند می‌تواند تاثیرات مخربی در سلامت و زیبایی دندان‌ها داشته باشد.

علت اهمیت ارتودنسی برای کودکان


کودکان نیز همچون بزرگسالان ممکن است به مشکلات دندانی از قبیل کجی، هم پوشانی دندان‌ها، ازدحام دندان‌ها یا «مال اکولوژن» (اختلاف در اندازه فک بالا و پایین که سبب بد بسته شدن دهان می‌شود) دچار شوند و از اینرو به ارتودنسی کودکان نیاز پیدا می‎کنند. گاهی نیز مشکلات فک و دندان موجب پوسیدگی دندانها می‎شود و کودک دندانهای خود را زود از دست می‌دهد.

چه زمانی کودک را نزد ارتودنتیست ببریم؟


دندانپزشک به شما میگوید چه زمانی باید برای ارزیابی به ارتودنتیست مراجعه کنید. انجمن ارتودنتیستهای امریکا و انجمن دندانپزشکی امریکا توصیه میکنند همه کودکان در سن 7 سالگی به ارتودنتیست مراجعه کنند. در این سن ارتودنتیست میتواند مشکلات نامحسوس فک و دندانهای در حال رشد را به موقع شناسایی کند. بیشتر کودکان بین 9 تا 14 سالگی تحت درمان فعال ارتودنسی قرار میگیرند. ارتودنتیستها توصیه میکنند مشکلات دندانپزشکی را در زمانی که هنوز کودک در حال رشد است، انجام دهید. همین که رشد کودک متوقف میشود، درمان طولانی تر شده و ممکن است گسترده تر شود.

مناسب‌ترین سن ارتودنسی در کودکان


ارتودنسی دندان بهتر است در دختران قبل از 13 سالگی و در پسران قبل از 15 سالگی انجام شود و بهترین سن مراجعه خانواده‌ها برای معاینه ارتودنسی زمان رویش دندان‌های دائمی جلوست.ارتودنسی، ردیف کردن دندان‌ها به منظور زیبایی دندان‌ها است و به عنوان شاخه‌ای از علم دندانپزشکی است. ارتودنسی کودکان ،پیشگیری از ایجاد تغییرات دائمی نادرست در ساختمان صورت است و نامناسب بودن ساختمان صورت، علاوه بر زیبایی، در تنفس، تکلم و تغذیه نیز ممکن است اختلال ایجاد کند. بهترین زمان ارتودنسی دندان زمانی است که ساختمان‌های صورت در حال رشد و نمو هستند که عمل ارتودنسی را راحت‌تر و ساده‌تر کرده و به زمان کمتری نیاز دارد. میزان موفقیت درمان ارتودنسی پس از کامل شدن رشد و شکل گرفتن ساختمان صورت با یکدیگر بیشتر است. خانواده‌ها بایستی توجه داشته باشند که هرگاه ناهنجاری در فک و دندان‌های کودک مشاهده کردند یا کودک آنها دچار عادات غلط نظیر مکیدن انگشت دست شوند باید هر چه زودتر به دندانپزشک مراجعه کنند. پیشگیری از ناهنجاری‌های فک و صورت در ایجاد ناهنجاری فک و صورت ارثی نقش مهمی دارد ولی می‌توان با رعایت اصول بهداشتی تا حدود زیادی از این ناهنجاری‌ها جلوگیری کرد. درمان ارتودنسی به دو صورت ثابت و متحرک انجام می‌شود و ارتودنسی متحرک در سنین پایین و ارتودنسی ثابت در سنین بالاتر و ناهنجاری‌های پیچیده‌تر برای بیمار انجام می‌شود . زمان ارتودنسی بین 6 ماه تا 3 سال است که نیازمند مراقبت‌های ویژه‌ای بوده و با مراجعات بیمار به مطب به طور مرتب امکان پذیر است. عدم رعایت بهداشت در زمانی که دندان‌ها ارتودنسی شده‌اند باعث از بین رفتن آنان می‌شود، بنابر این رعایت بهداشت با دقت بسیار زیاد در ارتونسی ثابت و تمیز کردن منظم و بی وقفه براکت ها و لابه لای سیم‌های ارتودنسی بسیار ضروری است.

چگونگی ارتودنسی کودکان


زمانی که دندانهای کودکان بطور کامل رشد می‎کنند، می‎توان با یک بررسی سطحی از نامرتبی آنها آگاه شد و سپس برای درمان آنها به متخصص ارتودنسی کودکان مراجعه نمود. پس از آن دندانپزشک معالج، کودک را به بخش رادیو گرافی راهنمایی می‎کند. این امر زمانی صورت می‎گیرد، که نامرتب بودن دندانها بصورت نهفته بود و برخی از دندانهای اضافه در زیر لثه، موجب از بین رفتن ریشه دندان‎ها‎ و همچنین نامرتبی آنها می‎شود. برخی از ارتودنتیستها نیز با یک شمارش، تعداد کم بودن دندانها را تشخیص داده و متوجه می‎شوند، که دندانهای کم ممکن است در قسمت ریشه دیگر دندانها اختلال ایجاد کنند. ارتودنتیست با فشار دادن ماده‌ای خمیری به بالا و پایین دندان‌های کودک، قالبی از الگوی قرارگیری دندانها را تهیه می‎کند. زمانی که قالب خارج شده، خشک و سفت شد، نمونه‌ای از دندان‌های کودک حاصل می‎شود که به تصمیم گیری ارتودنتیست برای درمان کمک می‌کند. به منظور پیشگیری از ارتودنسی کودکان می‎توان از روش‎ها‎ی ارتوپدی نیز استفاده کرد که در آن استخوانها جابه جا می‎شوند. این کار باید قبل از رشد کامل کودک و پس از سنین 10 تا 12 سالگی به بعد صورت بگیرد. در سنین زیر 10 سالگی، استفاده از براکت ارتودنسی مناسب نیست، زیرا طول ریشه دندان کوتاه می‎شود. در ارتودنسی برای کودکان از بریس‎هایی با رنگهای شاد استفاده می‎شود که با اعمال فشار ثابت بر دندان‌ها بی‌نظمی‌ها را اصلاح کرده و آن‌ها را ردیف و صاف می‌کند. برخی از دندانپزشکان برای درمان دندانهای کودکان از هدگیر نیز استفاده می‎کنند. هدگیر وسیله‌ای سیمی و شبیه به نعل اسب است که به دندان‌های پشتی کودک چسبیده و آن‌ها را به سمت عقب می‌کشد تا فضای بیشتری برای دندان‌های جلویی ایجاد شود. پس از نصب بریس، کودک باید هر چند هفته یک بار تحت نظر دندانپزشک قرار بگیرد. مدت زمان استفاده کودک از بریس، به میزان مشکل او بستگی دارد، اما این زمان به طور میانگین 2 سال تخمین زده می‎شود که بعد از آن کودک می‎تواند برای مدت کوتاهی، از یک قالب نگهدارنده کوچک استفاده نماید. این قالب که عموما از جنس پلاستیک سخت با سیم‌های فلزی یا یک پلاستیک محافظ دهان است، از بازگشت دندانها به محل اصلیشان جلوگیری می‎کند.

انواع بریس‌ها


ارتودنسی کودکان با اعمال فشارِ ثابت بر دندان‌ها بی‌نظمی‌ها را اصلاح کرده و آن‌ها را ردیف و صاف می‌کند. بیشتر کودکان به بریس با سیم و نوارهای لاستیکی که در رنگ‌های شاد هستند، نیاز دارند؛ اگر چه بریس‌های فلزی که تمیز‌تر هستند یا بریس‌های سرامیکی که کمتر مورد توجه قرار می‌گیرند هم استفاده می‌شوند. در دهه گذشته بریس‌های قابل جابجایی که دندان‌ها را با کف پلاستیکی به نام الاینر جابجا می‌کنند، بیشتر در دسترس قرار گرفته‌اند، اما این نوع بیشتر برای افرادی مناسبند که مشکل فکی ندارند. بعضی کودکان به وسایل دیگری مثل هدگیر نیاز دارند که بیشتر شب‌ها استفاده می‌شود. هدگیر وسیله‌ای سیمی و نعل اسبی شکل است که به دندان‌های پشتی می‌چسبد و آن‌ها را به سمت عقب می‌کشد تا فضای بیشتری برای دندان‌های جلویی باز شود. ممکن است دندانپزشک نیاز پیدا کند تا برایِ ایجادِ فضایِ بیشتر در دهان یک یا تعداد بیشتری دندان را بکشد. از زمان نصب بریس کودک باید هر چند هفته یک بار تحت نظارتِ ارتودنتیست قرار گیرد. مدت زمانی که کودک شما به بریس نیاز دارد، بستگی به مشکل وی دارد، اما این زمان به طور میانگین 2 سال است. بعد از آن کودک به مدت کوتاهی یک قالب نگهدارنده کوچک استفاده می‌کند که پلاستیک سخت با سیم‌های فلزی یا یک پلاستیک محافظ دهان است. نگهدارنده، دندان‌ها را از بازگشت به محل اصلیشان باز می‌دارد.

مراقبت‌های بریس


به دلیل سهل بودن چسبیدن غذا به سیم‌ها، کودکان باید در حفظ تمیزی دندان‌ها بسیار کوشا باشند. شستن آن‌ها بعد از هر وعده غذایی و استفاده از نخ دندان ضروری است. چک آپ مرتب برای جلوگیری از پوسیدگی امری ضروری است. کودک باید از خوردن غذاهای خاصی مثل ذرت بو داده، آب نبات و آدامس اجتناب کند، زیرا ممکن است به دلیلِ خاصیتِ چسبندگیشان به دندان‌ها آسیب بزنند. نوشیدنی‌های شیرین و آب میوه‌ها نیز مشکل زا هستند. کودک دارای الاینر پلاستیکی، باید آن را هنگام غذا خوردن خارج کند. در صورت شل شدن پلاستیک‌های بریس یا نوک تیز شدن سیم‌ها در دهان سریعاً به ارتودنتیست مراجعه کنید. آن‌ها در صورت عدم وجود مشکل خاص، هر نقطه تیز آزاردهنده را با موم یا چسب می‌پوشانند.

منابع:

http://royalclinic.ir

http://www.hamshahrionline.ir

http://www.bartarinha.ir

http://www.parsegard.com

http://www.alodoctor.ir

مراقبت های ارتودنسی

با یک سیم کشی روی دندان هایتان به خانه برگشته اید و با خودتان می گویید تا چند ماه دیگر از شر آن دندان های خرگوشی راحت می شوید، ولی این پایان ماجرا نیست. نگهداری از سیم ها و براکت ها و پلاک های ارتودنسی هم بایدها و نباید هایی دارد که دانستن آنها برای سلامت دندان هایتان بسیار ضروری است. می خواهیم از همان بایدها و نبایدها حرف بزنیم؛ بایدها و نبایدهایی که به شما می گویند چگونه مراقبت های ارتودنسی دندان را انجام دهید. استفاده از نخ دندان ارتودنسی مخصوص برای آنهایی که سیم و نگین دندان دارند، ضروری است. این نخ دندان ارتودنسی به دلیل داشتن ۳ قسمت عمده یعنی تنیده شده و سخت تر، قسمت کاموایی و قسمتی که شبیه دیگر نخ دندان هاست، می تواند دندان های شما را از تماس با موادغذایی و عوامل فساد دندان محافظت کند. حتی استفاده از دهان شویه های حاوی فلوراید ۲ تا ۳ بار در هفته توصیه می شود. مطمئن باشید اگر این نکته ها را رعایت کنید، دندان های شما دچار پوسیدگی نخواهند شد. پوسیدگی دندان یا بیماری لثه متعاقب ارتودنسی، فقط به علت بی توجهی به سلامت دندان ها اتفاق می افتد. بیشتر افرادی که هر ماه به ارتودنتیست خود مراجعه نمی کنند و طی درمان (یک ساله یا کمتر و بیشتر) نکات بهداشتی را رعایت نمی کنند، در مناطق اطراف براکت ها با پوسیدگی های مربعی یا مکعب مستطیل به صورت تغییررنگ مواجه خواهند شد. جالب است بدانید امروزه به دلیل حذف روش های قدیمی، بسیاری از مشکلاتی که متعاقب ارتودنسی ایجاد می شد، از بین رفته اند. در قدیم به جای براکت ها، حلقه هایی دور دندان قرار می دادند که فلزی بود و علاوه بر نمای نازیبا، به علت ازبین رفتن چسب زیرین، ایجاد پوسیدگی هم می کرد اما امروزه با استفاده از چسب مخصوص با نام کامپوزیت، براکت ها به سطح مینا چسبانده می شوند. بیشتر ارتودنتیست ها نیز دقت می کنند از کامپوزیت مناسبی برای دندان های جلویی که دید بیشتری دارند، استفاده کنند تا ته رنگ زردرنگ روی دندان ها نماند. پس از ارتودنسی نیز فقط با برداشتن آن لایه نازک میکرونی که برای آماده سازی مینا و چسباندن براکت ها، در حد میکروسکوپی دارای خلل و فرج شده است، علاوه بر دندان های مرتب و متناسب در فک بالا و پایین، از سفیدی و درخشندگی آنها لذت می برید.
دستگاههاي ارتودنسي وسائلي هستند كه هزينه زيادي بابت آنها پرداخت مي شود، همچنين قرار دادن آنها به دقت و نيز صرف وقت نياز دارد. در صورت بي احتياطي و شكسته شدن آنها نه تنها طول درمان طولاني مي گردد، بلكه مشكلات خاصي چون پوسيدگي دندانها، بيماري لثه و از دست دادن فضاي دندان كشيده شده و … ايجاد مي شود. لذا مراقبت از آنها و بهداشت دهان ضروري بوده و اكيداً توصيه مي شود به موارد زیر توجه نمائيد:

1. روز اول بعد از نصب براكتها بر دندانها از خوردن و آشاميدن مواد خوراكي رنگي مثل: چاي، نوشابه، سس، رب، سبزي، شكلات، پاستيل و … خودداري نمائيد.

2. در روزهاي اولي كه دستگاه ارتودنسي در دهان شما قرار مي گيرد ممكن است دندانها حساس شده و يا احياناً كمي درد و ناراحتي داشته باشيد. اگر درد روي دندانها و لثه شديد بود با كلينيك تماس بگيريد.

3. در طول درمان از خوردن غذاهاي چسبنده مانند شكلات ، آدامس و مواد مشابه اجتناب كنيد.

4. غذاهاي سخت مانند: ته ديگ، نان خشك و برگه ميوه جات خورده نشود.

5. گاز زدن به مواد غذايي سفت مانند: ساندويچ، سيب، هويج و ميوه هاي مشابه انجام نگيرد.

6. شكستن تنقلات مثل: تخمه، پسته، فندق، بادام و … به هيچ وجه صورت نگيرد.

7. هسته ميوه هاي هسته دار مثل: هلو، شليل، زردآلو و … قبل از خوردن جدا شود.

8. در موارداورژانس مثل: شكستن، خم شدن، بازو جدا شدن قسمتي از دستگاه و سيم بلافاصله با كلينيك تماس بگيريد و اصلاح آن را بهوقت آينده يا روزهاي بعد موكول نكنيد.

9. ميزان نيرو و زمان استفاده ازدستگاهها كمكي خارج دهاني (فيس بو ، هدگير، چانه بند) و كش هاي داخل دهاني در پيشرفت درمان نقش بسزايي دارد. لطفاً نيروي آنرا كم وزياد ننموده و زمان تجويز شده را دقيقاً رعايت كنيد.

10. در صورت تجويز كش هاي داخل دهاني قبل از تمام شدن كش ها جهت دريافت آن به كلينيك مراجعه نمائيد.

11. مهم ترين نكته در خلال درمان ارتودنسي تميزكردن مرتب دندانها و دستگاههاي ارتودنسي مي باشد. دستگاههاي ارتودنسي به علتِ گيرغذايي، دندانها را مستعد پوسيدگي مي كند. لذا بعد از هر وعده غذايي به طور صحيح و كامل دندانهاي خود را مسواك زده و هنگامي كه در خانه نيستيد حتماً مسواك ارتودنسي خود را به همراه داشته باشيد. هر دنداني بايستي ده مرتبه مسواك زده شود و يك مسواك زدن صحيح براي دو فك حدوداً 15 دقيقه زمان نياز دارد. مطمئن شويد كه موهاي مسواك در ناحيه مجاور و زير لثه ها را تميز نمايد. ميكروب ها تمايل زيادي دارند كه دراين ناحيه مخفي گردند.

مراقبتهای دندانپزشکی بعد از ارتودنسی ثابت و متحرک


1-برای آنکه در ارتودنسی ثابت یا متحرک نتیجه درمانی مطلوب حاصل شود همکاری و مراجعات منظم بیمار به مطب دندانپزشکی جهت فعال کردن سیم و فنرهای ارتودنسی الزامیست.

2-در ارتودنسی متحرک ، پلاکهای ارتودنسی غیر از هنگام خوردن غذا و آشامیدن باید از دهان خارج شود و پس از صرف غذا و تمیز کردن دندانها و پلاکهای ارتودنسی مجدداً در دهان گذاشته شود .

3-تمیز کردن براکتها و سیمهای ثابت ارتودنسی بعلت غیر متحرک بودن و جلوگیری از گیر غذایی و پوسیدگی دندانها می بایست توسط مسواکهای مخصوص انجام گیرد تا از بو  گرفتن و تغییر رنگ آن جلوگیری شود.

4-با مشاهده هر گونه زخم و ممانعت در غذا خوردن و صحبت کردن توسط وسایل ارتودنسی هرگز آن را دستکاری نکنید و جهت رفع مشکل به مطب مراجعه کنید.

5-پس از تحویل پلاکهای متحرک یا چسباندن سیمهای ثابت در دهان ، چند روز  اول صحبت کردن ، غذا خوردن بعلت وجود جسم خارجی در دهان دچار مشکل میشود اما بمرور زمان به آن عادت خواهید کرد.

6- هزینه درمان و مدت درمان در ارتودنسی ثابت بیشتر از ارتودنسی متحرک بوده و در سنین بالاتر انجام می گیرد جهت پیشگیری با مشاهدۀ هر گونه اختلال و ناهنجاری دندانی و فکی در کودکتان در سنین پایین تر اقدام کنید.

7-دندانپزشک شما مراحل کار و نوع درمان را برای شما شرح میدهد چون ممکنست برای ایجاد فضا و ردیف کردن دندانها نیاز به کشیدن دندانهای دائمی باشد.

8- در ارتودنسی ثابت از جویدن آدامس و خوردن غذاهای سفت و شکننده و چسبنده با هدف جلوگیری از شکسته شدن و کج شدن سیمهای ارتودنسی شدیداً اجتناب کنید.

9-هنگام فعالیتهای شدید و ورزشهای سنگین که با ضربه به سرو صورت ممکنست همراه  باشد و یا هنگام شنا مراقب سیمهای ارتودنسی ثابت خود باشید و در صورت داشتن پلاکهای متحرک آن را قبلاً از دهان خارج کر ده و در محفظه ای تمیز نگهداری کنید.

10 -غذاها و میوه‌های سخت مانند بلال، ذرت بو داده، ته‌دیگ، چیپس، آجیل، سیب، هویج و گلابی می‌توانند باعث آسیب به دستگاه‌ ارتودنسی شوند.آنها را به قطعات کوچک‌تر تقسیم کنید و سپس بخورید. بعد از مصرف شیرینی و شکلات، دندان‌هایتان را تمیز کنید. هنگام ورزش نیز در صورت لزوم از محافظ مخصوص دهان استفاده کنید.

11-پس از صبحانه، ناهار و شام ابتدا از مسواک معمولی خود استفاده کنید. سپس برای تمیز کردن اطراف براکتها و سیمهای ارتودنسی، از مسواک مخصوص (مسواک بین دندانی: که شبیه شیشه شور کوچک است) استفاده نمایید.
روزی حداقل یک بار از نخ دندان ارتودنسی (سوپرفلاس) جهت تمیز کردن سطوح بین دندانی استفاده کنید.
دهانشویه ی فلوراید ایرانی از داروخانه تهیه نمایید و هفته ای دو شب پس از مسواک و نخ دندان، به اندازه ی درب دهانشویه به مدت ١ تا ٢ دقیقه در دهان قرقره کنید. پس از آن دهانشویه را از دهان خارج کنید و تا ٢ ساعت نه دهانتان را بشویید، نه چیزی بخورید و نه چیزی بنوشید. در طول ٢ سال ارتودنسی همواره هفته ای ٢ شب از دهانشویه فلوراید جهت جلوگیری از پوسیدگی استفاده کنید.

منابع:

http://www.persianpersia.com

http://www.ortodonsi.com

http://jamejamonline.ir

http://seemorgh.com

http://sssco.ir